Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2015

-)(- Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΣΩΚΡΑΤΗ...



-....."Ο Κρίτων του λέει « μα Σωκράτη, ο ήλιος είναι ακόμα πάνω από τα βουνά, δεν έχει δύσει. Άλλοι πίνουν το φάρμακο πολύ αργότερα από την στιγμή που θα τους δοθεί η εντολή, αφού δειπνήσουν και κάνουν συντροφιά με αγαπημένα πρόσωπα. Δεν υπάρχει λόγος βιασύνης, έχουμε ακόμα χρόνο.»

Ο Σωκράτης απάντησε: «Οι άλλοι Κρίτων νομίζουν ότι κάτι κερδίζουν, εγώ δεν νομίζω ότι θα κερδίσω κάτι με το να πιω το φάρμακο αργότερα εκτός από το να γελοιοποιηθώ λαχταρώντας για ζωή και προσπαθώντας να την εξοικονομήσω την στιγμή που δεν μου μένει η δυνατότητα, γι αυτό πήγαινε και μην αντιδράς.»

Ο Κρίτων τότε έκανε νόημα στον δούλο. Ο δούλος με μια μικρή καθυστέρηση ήρθε και στάθηκε εμπρός του με το ποτήρι.
Ο Σωκράτης τον ρώτησε τι πρέπει να κάνει, και αυτός του απάντησε να πιεί και αφού το πιεί να περπατήσει εως ότου νιώσει βάρος στα πόδια. Μετά να ξαπλώσει και αυτό θα ενεργήσει, και πρόσφερε το ποτήρι στον Σωκράτη.
Ο Σωκράτης το πήρε χωρίς να δειλιάσει ή να χάσει το χρώμα του ή να αλλάξει η έκφραση του προσώπου του, και είπε: « πρέπει να

ευχόμαστε αυτήν την μετοίκηση μας προς τα εκεί να είναι καλότυχη, αυτό εύχομαι και μακάρι να γίνει έτσι.» Λέγοντας αυτά έφερε το ποτήρι στα χείλη και χωρίς να αηδιάσει το ήπιε όλο με ευκολία.

Οι περισσότεροι από εμάς μέχρι εκείνη την στιγμή είχαμε καταφέρει να συγκρατήσουμε τα δάκρυα μας, όταν όμως είδαμε που το ήπιε δεν κρατηθήκαμε άλλο.
Κι εμένα χωρίς να το θέλω έτρεχαν ποτάμι τα δάκρυα μου, σκέπασα το πρόσωπο μου έκλαιγα για τον εαυτό μου και την δική μου κακοτυχία επειδή έχανα έναν τέτοιο άνθρωπο από φίλο. Ο δε Κρίτων επειδή δεν μπορούσε να συγκρατήσει τα δάκρυα του βγήκε έξω.

Ιδίως ο Απολλόδωρος που και από πριν δεν μπορούσε να συγκρατηθεί ξέσπασε φωνάζοντας, πράγμα που προκάλεσε σπαραγμό σε όλους τους παρευρισκόμενους εκτός του Σωκράτη, ο οποίος είπε: «Τι είναι αυτά που κάνετε; Εγώ έδιωξα τις γυναίκες και τα παιδιά για να μην κάνουν έτσι. Επειδή λοιπόν έχω ακούσει ότι κανείς πρέπει να πεθαίνει μέσα σε σιωπή κάντε ησυχία και δείξτε ψυχική αντοχή.»

Εμείς ακούγοντας αυτά ντραπήκαμε και προσπαθήσαμε να συγκρατηθούμε. Αυτός κάνοντας μια βόλτα είπε ότι ένιωσε ότι τα πόδια του βαραίνουν και ξάπλωσε ανάσκελα στο κρεβάτι του, γιατί έτσι του είχανε υποδείξει. Αυτός που του έδωσε το φάρμακο μετά από λίγο εξέταζε τα πόδια και τους μηρούς.
 Έπειτα πίεσε τα πέλματα και ρώτησε τον Σωκράτη αν το αισθανόταν, ο Σωκράτης απάντησε όχι. Κατόπιν πίεσε τις κνήμες και καθώς προχωρούσε προς τα επάνω μας έδινε την ένδειξη ότι πάγωνε και κοκάλωνε. Αυτός που τον εξέταζε είπε ότι όταν φτάσει το πάγωμα στην καρδιά ο Σωκράτης θα «φύγει».

Ήδη ήταν παγωμένα τα μέλη του στην περιοχή του υπογαστρίου και ενώ ήταν όλος σκεπασμένος, ο ίδιος ξεσκέπασε το πρόσωπο του και είπε στον Κρίτωνα « Κρίτων, οφείλουμε έναν πετεινό στον Ασκληπιό. Να εξοφλήσετε την υποχρέωση, μην την αμελήσετε».

Ο Κρίτων είπε: «αυτά θα γίνουν, αλλά πες μας αν θες να γίνει και τίποτε άλλο»
Απάντηση δεν πήρε…

-)(-.....................................................................................................

-)(- ΓΛΩΣΣΑ ΜΕΝ ΑΝΟΣΤΕΟΣ, ΟΣΤΕΑ ΔΕ ΘΛΑΤΤΕΙ!-ΣΟΛΩΝ


Το Σύμπαν όλο υποκλίνεται στον «χρυσό αριθμό» Φ.

 Το Σύμπαν όλο υποκλίνεται στον «χρυσό αριθμό» Φ ...: Ο χρυσός αριθμός φ , ανιχνεύθηκε για πρώτη φορά από τους αρχαίους Έλληνες οι οποίοι παρατήρησαν ότι όλα πάνω στην γη, από τα φυτά μέχρι ...

Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου 2015

-)(- Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΔΙΑΣ.





-..."Η διδασκαλία του Δία που ήταν διδασκαλία των Δελφών,δεν αντιμαχόταν μόνο την αντίληψη που είχαν οι ανατολίτες για τον θεό,αλλά ήταν και μια ιδέα που δίδασκε έναν τρόπο ζωής αντίθετο από αυτόν που επί γής "αντιπρόσωποι" των ανατολικών θεών επέβαλαν.

Αυτή υπήρξε η αιτία που κινήθηκαν ενάντια της ιδέας,το συμφέρον,η αμάθεια και η μισαλλοδοξία και βάλθηκαν να εξαφανίσουν το "υλιστικό αυτό σύμβολο" για να σωθεί ο κόσμος.

Και ο κόσμος έκτοτε παρακολουθεί τους σωτήρες του"...

Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2015

-)(- ΠΕΡΙ ΒΑΠΤΙΣΜΑΤΟΣ.



Αποκάλυψη: Να πως αρχίζει η τελετουργία της "Ελληνικότατης" βάπτισης :
 «Κύριε Σαβαώθ, ο θεός του Ισραήλ, ο ιώμενος πάσαν νόσον και πάσα μαλακίαν,,,,

Θέλεις να συνέχισης την Ιουδαία παράδοση και να βαπτίσεις το παιδάκι σου Χριστιανικά ;Έλληνα πάψε να είσαι έρμαιο των μαυροφορεμένων συνωμοτών/Σε χρησιμοποιούν,σπάσε τα δεσμά  .

Το τυπικό της τελετής του χριστιανικού βαπτίσματος,,,,


Αρχικά ο ιερέας παίρνει το «φακελάκι» στο γραφείο του απ΄ το νονό ή τους γονείς του βρέφους για ν΄ αρχίσει την τελετή. Διαβάζουμε μερικά απ’ τα λόγια του τελετουργικού, που πήραμε κατευθείαν απ΄ το Λειτουργικό Βιβλίο της Εκκλησίας της Ελλάδος, «Ακολουθία του Αγίου Βαπτίσματος»: «…Απόστησον απ΄ αυτού ή αυτής, την παλαιάν εκείνην πλάνην» (σελ. 6). Εδώ βλέπουμε ξεκάθαρα, ότι το τελετουργικό του νηπιοβαπτισμού ξεκινά με την προσπάθεια αποβολής απ΄ το νήπιο της πλάνης των Ελλήνων.
Αυτός ήταν και ο κύριος λόγος που καθιερώθηκε η βάπτιση. Φτάνουμε γρήγορα στον 1ο εξορκισμό (εξορκισμό) κατά του Σατανά: «Επιτιμά σοι Κύριος, Διάβολε, ο παραγενόμενος εις τον κόσμον και κατασκηνώσας εν ανθρώποις…

Επιτιμήθητι και αναχώρησον… Φοβήθητι, έξελθε και υπαναχώρησον από του πλάσματος τούτου…» (σελ. 7). Στο ίδιο μέτρο συνεχίζονται οι απειλές κατά του Σατανά και στον 2ο εξορκισμό. Στον 3ο εξορκισμό ξεκινά με επίκληση στον θεό Γιαχβέ: «Κύριε Σαβαώθ, ο θεός του Ισραήλ, ο ιώμενος πάσαν νόσον και πάσα μαλακίαν, επίβλεψον επί τον-την δούλον-η σου… σύντριψον τον Σατανά» (σελ. 9).
Και φτάνουμε στην ουσία, δηλαδή πάλι στην ελληνική «ειδωλολατρία»: «Πνεύμα πλάνης, πνεύμα πονηρίας, πνεύμα ειδωλολατρίας και πάσης πλεονεξίας, πνεύμα ψεύδους και πάσης ακαθαρσίας, της ενεργουμένης κατά την διδασκαλίαν του Διαβόλου» (σελ 11). Εδώ πλέον τα πράγματα γίνονται ξεκάθαρα.

Ο Σατανάς ταυτίζεται και καθοδηγεί την ελληνικό πνεύμα. Η τελετή συνεχίζεται με συνεχόμενες αποτάξεις και συντάξεις: «Αποτάσση τω Σατανά;… Απετάξω τω Σατανά; Απεταξάμην… Συντάση τω Χριστώ; Συντάσσομαι. Συνετάξω τω Χριστώ; Συνεταξάμην» (σελ. 12). Ακολουθεί το «πιστεύω» και οι παρακλήσεις να φωτίσει ο Γιαχβέ-Χριστός τον βαπτισθέντα δούλο του…

Στην συνέχεια έρχονται οι επικλήσεις στα Χερουβείμ και στα Σεραφείμ, σε αρχαγγέλους κ.ά.. Ο θεός μετά κατατροπώνει δράκοντες, το Σατανά, δαιμονικά πνεύματα και φυσικά τα είδωλα των Ελλήνων θεών: «Υποχωρησάτωσαν ημίν πάντα τα εναέρια και αφανή είδωλα, και μη υποκρυβήτω τω ύδατι τούτω δαιμόνιον σκοτεινόν…» (σελ. 22). Μετά γίνεται αναφορά στο Νώε, τον Δαβίδ, τον Σαμουήλ και σε άλλους Εβραίους προπάτορές μας… και όταν πέφτουν τα λάδια «χρίεται ο δούλος ή η δούλη του θεού…» (σελ. 24).

Το τελετουργικό τελειώνει με την φράση: «Και απόπλυνόν μου τον ρύπον του σώματος και τον σπίλον της ψυχής· αυτός ως δούλος αμαρτίας δόκιμος γένομαι· μη αποστραφείην τεταπεινωμένος και κατησχυμένος.» Η ύβρις της βάπτισης εναντίον ενός αθώου βρέφους έχει ολοκληρωθεί.

Ο Σατανάς, δηλαδή το παλαιό ελληνικό πνεύμα έχει αποβληθεί και το παιδί έχει καθαρθεί.

Κατά την διάρκεια της τελετής το νήπιο βουτιέται τρεις φορές με την βία αν χρειαστεί, μέσα στην κολυμπήθρα (πολλά ατυχήματα έχουν καταγραφεί κατά την διάρκεια αυτής της βάρβαρης πράξης).

 Ο ιερέας φτύνει στο πρόσωπο το βρέφος τρεις φορές, φτύνει άλλες τρεις φορές στο πάτωμα και κατά την διάρκεια του αλείμματος με το λάδι, κόβει τρεις τούφες απ΄ τα μαλλιά του.

Βέβαια ύστερα από παρακλήσεις των χριστιανών γονέων, τα τελευταία χρόνια οι πράξεις αυτές γίνονται με ηπιότερο τρόπο.
Αφού η τελετή έχει τελειώσει η μητέρα για να παραλάβει το παιδί της γονατίζει μπροστά στο νονό ή στη νονά, που κρατάει το παιδί και προσκυνάει.

Ο περισσότερος κόσμος πιστεύει, ότι η μητέρα προσκυνάει το νονό, για να της δώσει το παιδί πίσω.

Στην πραγματικότητα όμως, η μητέρα προσκυνάει το ίδιο της το παιδί, το οποίο, μέσα απ΄ το θέατρο αυτό της υποκρισίας, υποτίθεται, ότι εκείνη τη στιγμή είναι ο μόνος αναμάρτητος επί της γης, καθ΄ ότι μόλις έχει βαπτιστεί κι έχουν συγχωρεθεί οι έως τότε τυχόν αμαρτίες του (π.χ. αν έχει πιει κάποτε με βουλιμία το γάλα της μάνας του, σύμφωνα με κάποιο θεολογικό προβληματισμό...)

Το τελετουργικό της ορθόδοξης βάπτισης μοιάζει πολύ με τελετή μαύρης μαγείας.

Ο ιερέας φυσάει στο πρόσωπο του βρέφους και φτύνει προς τη Δύση και καταριέται το Σατανά (ελληνικό πνεύμα). Μέχρι πρό τινος οι ιερείς δέν φυσούσαν, αλλά έφτυναν και επάνω στα κεφάλια των νηπίων.

Με τη σειρά της η νονά φυσάει και φτύνει προς τη δύση αποποιούμενη κι αυτή το Σατανά (ελληνικό πνεύμα) και γυρνάει προς την Ανατολή (Ιερουσαλήμ), όπου συντάσσεται με το Χριστό (εβραϊκό πνεύμα). Ο ιερέας κατόπιν κόβει μαλλιά από το βρέφος, το αλείφει με λάδια και μύρο και το βουτάει με βία μέσα στην κολυμπήθρα.

 Η απαράδεκτη προσφώνηση απ΄ τον ιερέα «βαπτίζεται ο δούλος του θεού» οριοθετεί τη δουλική σχέση, που θα έχει το βαπτισμένο παιδί με τη θρησκεία και το θεό του Χριστιανισμού σε όλη του τη ζωή.
Υποσυνείδητα καταγράφηκε στο βρέφος ο φόβος και η δουλική υποταγή στο θεό Γιαχβέ-Χριστό. Ο Χριστιανισμός σφραγίστηκε στην ψυχή του…

 Η βάπτιση αποτελούσε στα σκοτεινά χρόνια του Βυζαντινού Μεσαίωνα χειραγώγηση και εκμετάλλευση του αγράμματου όχλου, κάτι που συνεχίζεται αδιάκοπα και στις μέρες μας, πάντοτε με το πρόσχημα της παράδοσης.

Όλοι γελούν και χαίρονται σαν υπνωτισμένοι και νοιώθουν ευχαριστημένοι χωρίς να έχουν καταλάβει τι ειπώθηκε και γιατί έγινε όλο αυτό, χωρίς καν να αναρωτηθούν.
Όλοι, εκτός απ΄ το μωρό, που έχει βιασθεί, σοκαριστεί και κλαίει ασταμάτητα…

Αξίζει εδώ να σημειωθεί, ότι η εξευτελιστική και υβριστική αυτή τελετή αρχικά γινόταν απ΄ τους ιερείς της Ορθοδοξίας και απευθυνόταν προς όσους είχαν σχέση με την ελληνική παιδεία και το ελληνικό πνεύμα εν γένει.
Σήμερα η τελετή γίνεται με τον ίδιο τρόπο στους υπόλοιπους Ορθοδόξους επί γης.



http://eleusisdiagoridon.blogspot.gr/2014/11/1700.html

Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2015

-)(- ΑΥΘΕΝΤΙΚΗ ΑΦΙΣΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ (1941-1945).


-)(- ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΤΟΥ 1941.



Ο ΥΠΟΣΙΤΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΕΙΝΑΙ ΕΜΦΑΝΗΣ.

OTAN O ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΚΑΤΕΦΤΑΣΕ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΗΤΑΝ ΥΠΟΣΙΤΙΣΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΒΕΒΛΗΜΕΝΟΣ.

ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ ΤΡΟΦΙΜΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΕΦΟΔΙΑ, ΑΛΛΑ ΖΟΥΣΑΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ.

Η ΤΑΚΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΗΤΑΝ Η ΚΑΤΑΣΧΕΣΗ ΑΓΑΘΩΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ ΚΑΙ Η ΑΠ΄ΕΥΘΕΙΑΣ ΑΡΠΑΓΗ ΑΓΑΘΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΤΟΠΙΟ ΠΛΗΘΥΣΜΟ.

-)(- ΤΑ ΑΝΤΙΠΟΙΝΑ ΤΩΝ ΝΑΖΙ...



-ΟΤΑΝ ΚΑΤΕΛΗΘΦΗ Η ΚΡΗΤΗ Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΚΟΥΡΤ ΣΤΟΥΝΤΕΝΤ ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΤΟΥ "ΧΙ"  ΣΩΜΑΤΟΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ ΔΙΕΤΑΞΕ ΝΑ ΑΡΧΙΣΟΥΝ "ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΑΝΤΕΚΔΙΚΗΣΗΣ" ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΠΑΡΕΡΜΗΝΕΥΤΟΥΝ:

1.ΕΚΤΕΛΕΣΕΙΣ.

2.ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΤΑΞΕΙΣ.

3.ΚΑΨΙΜΟ ΤΩΝ ΧΩΡΙΩΝ.

4.ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΤΟΥ ΑΡΣΕΝΙΚΟΥ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ.

ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΗΤΑΝ ΝΑ ΕΚΤΕΛΕΣΤΟΥΝ 2.000 ΑΜΑΧΟΙ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ ΜΟΝΟ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ.

ΙΣΟΠΕΔΟΘΗΚΑΝ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΤΙΚΑ ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΚΟΝΤΑΝΟΣ ΚΑΙ ΑΛΙΚΙΑΝΟΣ,ΚΑΙ ΕΓΙΝΕ ΕΝ ΨΥΧΡΩ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΚΟΝΤΟΜΑΡΙ.

ΤΑ ΑΝΤΙΠΟΙΝΑ ΕΙΧΑΝ ΑΚΡΙΒΕΙΣ ΤΑΡΙΦΕΣ: 50 ΕΩΣ 100 ΟΜΗΡΟΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΚΤΕΛΕΣΤΟΥΝ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΘΑΝΑΤΟ ΓΕΡΜΑΝΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ,10 ΓΙΑ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟ,Κ.Ο.Κ.

ΤΟΝ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟ ΤΟΥ 1943 ΣΤΗΝ ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ,ΕΚΤΕΛΕΣΤΗΚΑΝ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 500 ΑΜΑΧΟΙ ΩΣ ΑΝΤΙΠΟΙΝΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ 78 ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΩΝ.

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ ΟΙ ΣΦΑΓΕΣ ΣΤΗΝ ΚΛΕΙΣΟΥΡΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ,ΚΑΙ ΣΤΟ ΔΙΣΤΟΜΟ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ ΟΠΟΥ ΟΙ ΝΑΖΙ ΣΚΟΤΩΣΑΝ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΑ ΓΥΝΑΙΚΟΠΑΙΔΑ...

ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟ ΤΟΥ 1944,ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΜΙΑ ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΞΟΡΙΣΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ, 879 ΧΩΡΙΑ ΕΙΧΑΝ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΕΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ ΚΑΙ 460 ΕΙΧΑΝ ΥΠΟΣΤΕΙ ΣΟΒΑΡΕΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ,ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΣΑΝ ΦΛΟΓΟΒΟΛΑ, ΕΜΠΡΗΣΤΙΚΕΣ ΧΕΙΡΟΜΟΜΒΙΔΕΣ Ή ΚΑΙ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ.

ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΟΛΩΝ ΑΥΤΩΝ ΗΤΑΝ Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΑΠΟΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΜΕΓΑΛΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΥΠΑΙΘΡΟΥ.

ΣΕ ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΟΠΩΣ Η ΗΠΕΙΡΟΣ, ΟΠΟΥ ΥΠΗΡΧΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΕΛΛΕΙΨΗ ΤΡΟΦΗΣ, ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΠΑΙΔΙΑ ΗΤΑΝ ΑΝΑΙΜΙΚΑ ΚΑΙ ΕΠΑΣΧΑΝ ΑΠΟ ΕΝΤΕΡΙΤΙΔΑ.

ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΕΛΛΕΙΨΗΣ ΣΑΠΟΥΝΙΟΥ ΗΤΑΝ ΓΕΜΑΤΑ ΨΕΙΡΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΠΟΣΗΤΙΣΜΟ ΕΙΧΑΝ ΠΡΗΣΜΕΝΕΣ ΚΟΙΛΙΕΣ, ΕΝΩ ΠΟΛΛΑ ΤΥΦΛΩΝΟΤΟΥΣΑΝ ΠΡΟΣΩΡΙΝΑ.

Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2015

-)(- Άρχισε Η Ισλαμοποίηση Της Ελλάδας – Η ΕΡΤ Μεταδίδει Δελτίο Στα Αραβικά.




Δεκάδες είναι οι καταγγελίες πολιτών από την περιοχή των Σερρών για την ενέργεια της ΕΡΤ να μεταδώσει 10λέπτο δελτίο ενημέρωσης στα Αραβικά.

Μάλιστα στο ραδιόφωνο της Ερτ σύμφωνα με πληροφορίες ετοιμάζονται να κάνουν και εκπομπές ψυχαγωγικού τύπου, πρωινά και κανονικό πλήρες ημερήσιο πρόγραμμα.

Με αφορμή των μεγάλο αριθμό μεταναστών οι ΕΡΤ στο ραδιόφωνο της μεταδίδει μέσα στην μέρα σε πολλά σημεία της Ελλάδας ενημέρωση στα Αραβικά.

Οι αντιδράσεις στο Facebook ήδη ξεκίνησαν από του πολίτες με απόψεις που διχάζουν την κοινωνία μας.

Απλά αναρωτιόμαστε αν οι Έλληνες σε αραβικές χώρες είχαν την ίδια μεταχείριση.

Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2015

-)(- ΤΑ ΠΛΗΡΗ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΩΝ ΑΦΟΡΙΣΜΩΝ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ 1821.



Ο απαγχονισμός του Πατριάρχη Γρηγορίου Ε΄

Το παρακάτω κατάπτυστο κείμενο συνέταξε ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Γρηγόριος Ε'.
Με το κείμενο αυτό ο Πατριάρχης Γρηγόριος αφορίζει και καταδικάζει την Επανάσταση του 1821.

Πρωτοδημοσιεύθηκε στο ελληνικό περιοδικό «Λόγιος Ερμής» που τυπώνονταν στην Βιέννη της Αυστρίας.
Το κείμενο αναφέρεται κι αργότερα στο βιβλίο Ιστορίας του Ιωάννη Φιλήμονος, του 1856.
Φυσικά αυτό το κείμενο δεν διδάσκεται στα ελληνικά σχολεία.

Είναι σημείο διαμάχης σήμερα, το αν ο Γρηγόριος αφόρισε την Επανάσταση κάνοντας έναν ελιγμό στην πίεση της Οθωμανικής Πύλης, ή ήταν μια ειλικρινής προσπάθεια με στόχο να περισώσει τα κεκτημένα της Εκκλησίας.

Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πάντως, ότι ο ίδιος Πατριάρχης είχε αφορίσει επίσης τον Ρήγα Φεραίο και τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη.

Η Εκκλησία φυσικά υποστηρίζει την πρώτη εκδοχή και με βάση και την «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους» της Εκδοτικής Αθηνών (τομ. ΙΒ', σ. 130β), ο Αλέξανδρος Υψηλάντης διαμηνύει προς τους Σουλιώτες:

Ο Πατριάρχης βιαζόμενος υπό της Πόρτας σας στέλνει αφοριστικά και εξάρχους παρακινώντας σας να ενωθήτε με την Πόρταν. Εσείς όμως να τα θεωρείται αυτά ως άκυρα, καθότι γίνονται με βίαν και δυναστείαν και άνευ της θελήσεως του Πατριάρχου.

Σημείο τριβής αποτελεί και το αν αποσύρθηκε τελικά εκ των υστέρων ο αφορισμός. Υπάρχει ο ισχυρισμός ότι ο αφορισμός ουδέποτε αποσύρθηκε από την ελληνική Εκκλησία μέχρι τις μέρες μας. Η Εκκλησία υποστηρίζει ότι αποσύρθηκε μυστικά, γι' αυτό άλλωστε κρεμάστηκε ο Γρηγόριος από τους Τούρκους.
Ο ίδιος ο Σουλτάνος στην προκήρυξή του για το θάνατο του Πατριάρχη, αν και τον κατηγορεί για «πλαστά δείγματα αφοσιώσεως», δεν αναφέρεται άμεσα στον αφορισμό:

Ο δόλιος Ρωμηός Πατριάρχης, καίτοι κατά το παρελθόν είχε δώσει πλαστά δείγματα αφοσιώσεως, όμως κατά την περίπτωσιν ταύτην, μη δυνάμενος να αγνοή την συνωμοσίαν της επαναστάσεως του έθνους του [...], όμως ένεκα της εμφύτου διαφθοράς της καρδίας του, ου μόνον δεν ειδοποίησε, ουδέ επετίμησε τους αφελείς [...], αλλά, κατά τα φαινόμενα, αυτός ο ίδιος, όπισθεν των παρασκηνίων, έδρα κρυφίως, ως αρχηγός της επαναστάσεως ...

Ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο του αφορισμού, μαζί με τα ονόματα όσων το προσυπέγραψαν.
Το έγγραφο-ντοκουμέντο αναδημοσιεύουμε από το tamystikatoukolpou.blogspot.com (τα σχόλια-επικεφαλίδες είναι δικά του).

Πατριαρχικός χαιρετισμός προς τους παραλήπτες.
Γρηγόριος ελέω Θεού αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, νέας Ρώμης και Oικουμενικός Πατριάρχης.

Οι τω καθ' ημάς αγιωτάτω, πατριαρχικώ, αποστολικώ και οικουμενικώ θρόνω υποκείμενοι ιερώτατοι μητροπολίται και υπέρτιμοι και θεοφιλέστατοι αρχιεπίσκοποι τε και επίσκοποι, εν αγίω Πνεύματι αγαπητοί αδελφοί και συλλειτουργοί, και εντιμότατοι κληρικοί της καθ' ημάς του Χριστού μεγάλης εκκλησίας και εκάστης επαρχίας ευλαβέστατοι ιερείς και οσιότατοι ιερομόναχοι, οι ψάλλοντες εν ταις εκκλησίαις της Πόλεως, του Γαλατά και όλου του Καταστένου και απανταχού, και λοιποί απαξάπαντες ευλογημένοι Χριστιανοί, τέκνα εν Κυρίω ημών αγαπητά, χάρις είη υμήν και ειρήνη παρά Θεού, παρ' ημών δε ευχή, ευλογία και συγχώρεσις.

Η ιδεολογική βάση του ρεαγιαλικίου και η θεολογική της τεκμηρίωση
Η πρώτη βάσις της ηθικής, ότι είναι η προς τους ευεργετούντας ευγνωμοσύνη είναι ηλίου λαμπρότερον και όστις ευεργετούμενος αχαριστεί είναι ο κάκιστος των ανθρώπων. Αυτήν την κακίαν βλέπομεν πολλαχού στηλιτευομένην και παρά των ιερών γραφών και παρ' αυτού του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού ασυγχώρητον, καθώς έχομεν το παράδειγμα του Ιούδα. Όταν δε η αχαριστία ήναι συνωδευμένη και με πνεύμα κακοποιόν και αποστατικόν εναντίον την κοινής ημών ευεργέτιδος και τροφού, κραταιάς και αηττήτου βασιλείας, τότε εμφαίνει και τρόπον αντίθεον, επειδή ουκ έστι, φησί, βασιλεία και εξουσία ειμή υπό Θεού τεταγμένη' όθεν και πας ο αντιττατόμενος αυτή τη θεόθεν εφ' ημάς τεταγμένη κραταιά βασιλεία, τη του Θεού διαταγή ανθέστηκε.

Η χριστιανική πίστις και το ρεαγιαλίκιον συμπίπτουν οι ελεεινοί Μιχαήλ και Υψηλάντης
Και τα δύο ταύτα ουσιώδη και βάσιμα ηθικά και θρησκευτικά χρέη κατεπάτησαν με απαραδειγμάτιστον θρασύτατα και αλαζονείαν ο, τε προδιορισθείς της Μολδαυίας ηγεμών ως μη ώφειλε, Μιχαήλ, και ο του γνωστού αγνώμονος και φυγάδος Υψηλάντου αγνώμων υιός Αλέξανδρος Υψηλάντης. Εις όλους τους ομογενείς μας είναι γνωστά τα άπειρα ελέη, όσα η αένναος της εφ' ημάς τεταγμένης κραταίας βασιλείας πηγή εξέχεεν εις τον κακόβουλον αυτόν Μιχαήλ' από μικρού και ευτελούς τον ανύψωσεν εις βαθμούς και μεγαλεία' από αδόξου και ασήμου τον προήγαγεν εις δόξας και τιμάς' τον επλούτισε, τον περιέθαλψε, τέλος πάντων τον ετίμησε και με τον λαμπρότατον της ηγεμονίας αυτής θρόνον και τον κατέστησεν άρχοντα λαών.

Εκήρυξαν του γένους την ελευθερίαν, οι απονενοημένοι!
Αυτός όμως, φύσει κακόβουλος ων, εφάνη τέρας έμψυχον αχαριστίας και συνεφώνησε μετά του Αλεξάνδρου Υψηλάντου, υιού του δραπέτου και φυγάδος εκείνου Υψηλάντου, όστις παραλαβών μερικούς ομοίους του βοηθούς ετόλμησε να έλθη αίφνης εις την Μολδαυίαν, και αμφότεροι απονενοημένοι επίσης, αλαζόνες και δοξομανείς, ή μάλλον ειπείν, ματαιόφρονες, εκήρυξαν του γένους ελευθερίαν και με την φωνήν αυτήν εφείλκυσαν πολλούς των εκεί κακοήθεις και ανοήτους, διασπείραντες και αποστόλους εις διάφορα μέρη δια να εξαπατήσωσι και να εφελκύσωσιν εις τον ίδιον της απωλείας κρημνόν και άλλους πολλούς των ομογενών μας.

Μη τσιμπάτε: η Ρωσία δεν τους υποστηρίζει, άρα θα τους πάρει και θα τους σηκώσει!
Διά να δυνηθώσι δε τρόπον τινά να ενθαρρύνωσι τους ακούοντας μετεχειρίσθησαν και το όνομα της Ρωσσικής Δυνάμεως, προβαλλόμενοι, ότι και αυτή είναι σύμφωνος με τους στοχασμούς και τα κινήματά των' πρόβλημα διόλου ψευδές και ανύπαρκτον, και μόνον της ιδικής των κακοβουλίας και ματαιοφροσύνης γέννημά τε και αποκύημα' επειδή, εν ω το τοιούτον είναι αδύνατον ηθικώς και πολλής προξένον μομφής εις την ρωσσικήν αυτοκρατορίαν, και ο ίδιος ενταύθα εξοχώτατος πρέσβυς αυτής έδωκεν έγγραφον πληροφορίαν, ότι ουδεμίαν ή είδησιν ή μετοχήν έχει το ρωσσικόν κράτος εις αυτήν την υπόθεσιν, καταμεμφόμενον μάλιστα και αποτροπιαζόμενον του πράγματος της βδελυρίαν' και προσεπιπλέον η αυτού εξοχότης ειδοποίησεν εξ επαγγέλματος τα διατρέχοντα, υπομνήσας το βασίλειον κράτος, ότι ανάγκη πάσα να φροντίση ευθύς εξ αρχής τον αποσκορακισμόν και την διάλυσιν των τοιούτων κακών' και τόσον εκ της ειδοποιήσεως ταύτης, όσον και από τα έγγραφα, τα οποία επιάσθησαν από μέρους των μουχαφίσιδων των βασιλικών σερχατίων, και από άλλους πιστούς ομογενείς επαρρησιάσθησαν, έγεινε γνωστή εις το πολυχρόνιον κράτος η ρίζα και η βάσις όλου αυτού του κακοήθους σχεδίου.

Η επανάστασις έργον μιαρόν, θεοστυγές και ασύνετον: Απολαμβάνομεν μοναδικά προνόμια!
Με τοιαύτας ραδιουργίας εσχημάτισαν την ολεθρίαν σκηνήν οι δύο ούτοι και οι τούτων συμπράκτορες φιλελεύθεροι, μάλλον δε μισελεύθεροι, και επεχείρησαν εις έργον μιαρόν, θεοστυγές και ασύνετον, θέλοντες να διαταράξωσι την άνεσιν και ησυχίαν των ομογενών μας πιστών ραγιάδων της κραταιάς βασιλείας, την οποίαν απολαμβάνουσιν υπό την αμφιλαφή αυτής σκιάν με τόσα ελευθερίας προνόμια, όσα δεν απολαμβάνει άλλο έθνος υποτελές και υποκείμενον, ζώντες ανενόχλητοι με τας γυναίκας και τα τέκνα των, με τας περιουσίας και καταστάσεις, και με την ύπαρξιν της τιμής των, και κατ' εξοχήν με τα προνόμια της θρησκείας, ήτις διεφυλάχθη και διατηρείται ασκανδάλιστος μέχρι της σήμερον επί ψυχική ημών σωτηρία.

Όλοι με το Σουλτάνο κατά της επαναστάσεως! Καταδώστε τους επαναστάτες σε εμάς ή στις αρχές το ίδιο κάνει!
Αντί λοιπόν φιλελευθέρων εφάνησαν μισελεύθεροι, και αντί φιλογενών και φιλοθρήσκων εφάνησαν μισογενείς, μισόθρησκοι και αντίθεοι, διοργανίζοντες, φευ, οι ασυνείδητοι με τα απονενοημένα κινήματά των την αγανάκτησιν της ευμενούς κραταιάς βασιλείας εναντίον των ομογενών μας υπηκόων της, και σπεύδοντες να επιφέρωσι κοινόν και γενικόν τον όλεθρον εναντίον παντός του γένους. Και αγκαλά είναι γνωστόν, ότι, όσοι είναι κατηρτισμένοι τω όντι εις την ευσέβειαν, όσοι νουνεχείς και τίμιοι και των ιερών κανόνων και θείων νόμων ακριβείς φύλακες δεν θέλουν δώσει ευηκοιαν εις τας ψευδολογίας των αχρείων εκείνων και κακόβουλων' επειδή όμως είν' ενδεχόμενον να σηνηρπάσθησάν τινές και παρασυρθώσι και άλλοι, διά τούτο προκαταλαμβάνοντες εκ προνοίας εκκλησιαστικής υπαγορεύομεν πάσιν υμίν τα σωτήρια, και γράφοντες μετά των περί ημας ιερωτάτων συναδελφών, του μακαριωτάτου πατριάρχου των Ιεροσολύμων, των εκλαμπροτάτων και περιφανεστάτων προυχόντων του γένους, των τιμιωτάτων πραγματευτών, των αφ' εκάστου ρουφετίου προκριτωτέρων και όλων των εν τη βασιλευούση ορθοδόξων μελών εκάστης τάξεως και εκάστου βαθμού, συμβουλεύομεν και παραινούμεν και εντελλόμεθα και παραγγέλλομεν πάσιν υμίν τοις κατά τόπον αρχιερεύσι, τοις ηγουμένοις των ιερών μοναστηρίων, τοις ιερεύσι των εκκλησιών, τοις πνευματικοίς πατράσι των ενοριών, τοις προεστώσι και ευκαταστάτοις των κωμοπόλεων και χωρίων, και πάσιν απλώς τοις κατά τόπον προκρίτοις να διακηρύξετε την απάτην των ειρημένων κακοποιών και κακοβούλων ανθρώπων, και να τους αποδείξετε και να τους στηλιτεύσετε πανταχού ως κοινούς λυμεώνας και ματαιόφρονας, και να προσέχετε όσον το δυνατόν εις τας απάτας αυτών και ραδιουργίας, γινώσκοντες, ότι η μόνη απόδειξις της αθωότητος των είναι να εμφανίσωσιν όσα γράμματα λάβωσι τυχόν εις χείρας περί της αυτής υποθέσεως, ή ειδήσεις μάθωσι, και να παρρησιάσωσιν οι μεν ενταύθα εν βασιλευούση προς ημάς, οι δ' εν τοις έξω μέρεσιν εις τους κατά τόπον αρχιερείς και τους διοριζομένους παρ' ημών εκκλησιαστικούς εξάρχους και τους βασιλικούς εξουσιαστάς και διοικητάς, δηλοποιούντες και παραδίδοντες και εκείνους τους απλουστέρους, όσοι ήθελαν φωραθή ότι ενεργούν ανοίκεια του ρεαγιαδιακού χαρακτήρος, καθότι οι τοιούτοι διαταράττουσι την γενικήν ησυχίαν, και κατακρημνίζουσι τους αδυνάτους και αθώους ομογενείς μας εις της απωλείας το βάραθρον.

Ρεαγιαλίκιον και Ορθόδοξος πίστις, λέμε!
Και τόσον υμείς οι αρχιερείς, οι μοναστηριακοί, οι ιερωμένοι, και οι προεστώτες και ευκατάστατοι και πρόκριτοι εκάστου τόπου με την άγρυπνον προσοχήν σας, όσον και οι λοιποί εκάστης τάξεως και βαθμού άνθρωποι με τας εκ μέρους σας αδιαλείπτους συμβουλάς και νουθεσίας, και κατά τας πατρικάς και προνοητικάς εκκλησιαστικάς ημών οδηγίας και παραινέσεις να γενήτε εδραίοι και αμετακίνητοι επί του κέντρου του ρεαγιαλικίου, και εξ όλης ψυχής και καρδίας σας να διαφυλλάττετε την πίστιν και κάθε υποταγήν και ευπείθειαν εις αυτήν την θεόθεν εφ' ημάς τεταγμένην κραταιάν και αήττητον βασιλείαν, και να αποδεικνύετε εντελώς με όλα τα πραγματικά της ειλικρινείας σημεία' καθότι η μετ' ευχαριστίας και ειλικρινείας υποταγή χαρακτηρίζει και την προς Θεόν αγάπην και πίστιν, και την προς τας θείας αυτού εντολάς και τας υπαγορεύσεις των θείων νόμων και ιερών κανόνων υπακοήν, και την ευγνωμοσύνην της καρδίας ημών διά τ' άπειρα ελέη, οπού απολαμβάνομεν παρά της βασιλικής φιλανθρωπίας.

Λύομεν και τους όρκους της Φιλικής Εταιρείας, διότι έτσι αποκεφαλίστηκε και ο Ιωάννης ο βαπτιστής!
Επειδή δε προς τοις άλλοις εγένετο γνωστόν, ότι οι το σατανικόν της δημεγερσίας φρόνημα επινοήσαντες, και εταιρίαν τοιαύτην συστησάμενοι προς αλλήλους συνεδέθησαν και με τον δεσμόν του όρκου, γινωσκέτωσαν, ότι ο όρκος αυτός είναι όρκος απάτης, είναι αδιάκριτος, και όμοιος με τον όρκον του Ηρώδου, όστις, διά να μη φανή παραβάτης του όρκου του, απεκεφάλισεν Ιωάννην τον βαπτιστήν. Αν ήθελεν αθετήσει τον παράλογον όρκον του, τον οποίον επενόησεν η άλογος επιθυμία του, έζη βέβαια τότε ο θείος πρόδρομος' ώστε ενός απλού όρκου επιμονή έφερε τον θάνατον του προδρόμου. Η επιμονή άρα του όρκου εις διατήρησιν των υποσχεθέντων παρά της φατρίας αυτής, πραγματευομένης ουσιωδώς την απώλειαν ενός ολοκλήρου γένους, πόσον είναι ολεθρία και θεομίσητος είναι φανερόν' εξ εναντίας, η αθέτησις του όρκου αυτού, απαλλάττουσα το γένος εκ των επερχομένων απαραμυθήτων δεινών, είναι θεοφιλής και σωτηριώδης. Διά τούτο τη χάριτι του παναγίου Πνέυματος έχει η εκκλησία αυτόν διαλελυμένον, και αποδέχεται και συγχωρεί εκ καρδίας τους μετανοούντας και επιστρέφοντας, και την προτέραν απάτην ομολογούντας, και το πιστόν ρεαγιαλίκι αυτών εναγκαλιζομένους ειλικρινώς.

Όποιος δεν προσκυνήσει, θα τον φάει ο λύκος!
Ταύτα αμέσως να κοινολογήσετε εις όλους του γνωστούς σας, και να κατασταθήτε όλοι προσεκτικώτεροι, ανατρέποντες και διαλύοντες ως αραχνιώδη υφάσματα, όσα η απάτη και η κακοβουλία των πρωταιτίων εκείνων καθ' οιονδήτινα τρόπον συνέπλεξε. Επειδή, εάν, ο μη γένοιτο, δεν ήθελε καθαρισθή η θανατηφόρος αύτη λύμη, και φωραθώσί τινες τολμώντες εις επιχειρήματα εναντία των καθηκόντων του ρεαγιαλικίου, κοντά οπού οι τοιούτοι έχουσι να παιδευθώσι χωρίς ελέους και οικτιρμών (μη γένοιτο, Χριστέ βασιλεύ!) αμέσως θέλει εξαφθή η δικαία οργή του κράτους του καθ' ημών, και ο θυμός τής εκδικήσεως γενικός των εχλιϊσλάμιδων, και θέλουν εκχυθή τόσων αθώων αίματα αδίκως και παραλόγως, καθώς αποκριματίστως ταύτα πάντα διεσάλπισεν η κραταιά και αήττητος βασιλεία διά του εκδοθέντος και επ' ακροάσει κοινή ημών αναγνωσθέντος υψηλού βασιλικού προσκυνητού ορισμού.

Εσείς πιστοί ραγιάδες, μακριά από τα καθάρματα τα οποία η Εκκλησία καταράται δεόντως!
Εκείνους δε τους ασεβείς πρωταιτίους και απονενοημένους φυγάδας και αποστάτας ολεθρίους να τους μισήτε και να τους αποστρέφεσθε και διανοία και λόγω, καθότι και η εκκλησία και το γένος τους έχει μεμισημένους, και επισωρέυει κατ' αυτών τας παλαμναιοτάτας και φρικωδεστάτας αράς' ως μέλη σεσηπότα, τους έχει αποκεκομμένους της καθαράς και υγιαινούσης χριστιανικής ολομελείας' ως παραβάται δε των θείων νόμων και κανονικών διατάξεων, ως καταφρονηταί του ιερού χρήματος της προς τους ευεργέτας ευγνωμοσύνης και ευχαριστίας, ως εναντίοι ηθικών και πολιτικών όρων, ως την απώλειαν των αθώων και ανευθύνων ομογενών μας ασυνειδήτως τεκταινόμενοι, αφωρισμένοι υπάρχειεν και κατηραμένοι και ασυγχώρητοι, και μετά θάνατον άλυτοι, και τω αιωνίω υπόδικοι αναθέματι, και αυτοί, και όσοι τοις ίχνεσιν αυτών κατηκολούθησαν του λοιπού, αν μη θελήσωσιν εννοήσαι την αρπαγήν και απάτην, και επιστραφήναί τε και βαδίσαι την ευθείαν της σωτηρίας οδόν, αν δεν αναλάβωσιν, ό εστι, τον εντελή χαρακτήρα του ρεαγιαδικού αυτών επαγγέλματος.

Όποιος ιερωμένος δεν συμπράξει ενθουσιωδώς κατά της επαναστάσεως: αργός, έκπτωτος και εις τη γέεναν του πυρός!
Τα αυτά δε και κατά της αρχιερωσύνης σας και ιερωσύνης σας επανατείνομεν, εαν μη βαδίσετε, εις όσα εν Πνέυματι αγίω αποφαινόμεθα δια του παρόντος εκκλησιαστικώς, εάν δεν δείξετε εν έργω την επιμέλειάν σας και προθυμίαν εις την διάλυσιν των σκευωριών, εις την αναστολήν των καταχρήσεων και αταξιών, εις την επιστροφήν των πλανηθέντων, εις την άμεσον και έμμεσον καταδρομήν και εκδίκησιν των επιμενόντων εις τα αποστατικά φρονήματα, εάν δεν συμφωνήσετε τη εκκλησία του Θεού, και, εν ενί λόγω, εάν καθ' οιονδήτινα τρόπον δολιευθήτε και κατενεχθήτε κατά της κοινής ημών ευεργέτιδος κραταιάς βασιλείας, έχομεν υμάς αργούς πάσης ιεροπραξίας, και τη δύναμει του παναγίου Πνεύματος εκπτώτους του βαθμού της αρχιεροσύνης και ιερωσύνης και το πυρί της γεέννης ενόχους, ως την κοινήν του γένους απώλειαν προτιμήσαντας. Ούτω τοίνυν γινώσκοντες, ανανήψατε προς Θεού και ποιήσατε καθώς γράφομεν εκκλησιαστικώς και γενικώς παρακελευόμεθα, και μη άλλως εξ αποφάσεως, ότι περιμένομεν κατά τάχος την αισίαν των γραφομένων αποπεράτωσιν, ίνα και η του θεού χάρις και το άπειρον έλεος είη μετά πάντων υμών.
αωκα' εν μηνί Μαρτίω.

Υπογράφομεν επί της Αγίας Τραπέζης, για να μη σας μείνει αμφιβολία και προσέξτε ποιοι και πόσοι!
Υπεγράφη συνοδικώς επάνωθεν του ιερού θυσιαστηρίου παρά της ημών μετριότητος και της μακαριότητός του και πάντων των συναδέλφων αγίων αρχιερέων.

Ο πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως αποφαίνεται.
Ο Ιεροσολύμων Πολύκαρπος συναποφαίνεται.
Ο Καισαρίας Ιωαννίκιος.
Ο Νικομηδείας Αθανάσιος.
Ο Δέρκων Γρηγόριος.
Ο Αδριανουπόλεως Δωρόθεος.
Ο Βιζύης Ιερεμίας.
Ο Σίφνου Καλλίνικος.
Ο Ηρακλείας Μελέτιος.
Ο Νικαίας Μακάριος.
Ο Θεσσαλονίκης Ιωσήφ.
Ο Βερροίας Ζαχαρίας.
Ο Διδυμοτοίχου Καλλίνικος.
Ο Βάρνης Φιλόθεος.
Ο Ρέοντος Διονύσιος.
Ο Κυζίκου Κωνστάντιος.
Ο Χαλκηδόνας Γρηγόριος.
Ο Τουρνόβου Ιωαννίκιος.
Ο Πισειδίας Αθανάσιος.
Ο Δρύστας Ανθιμος.
Ο Σωζοπόλεως Παίσιος.
Ο Φαναρίου και Φερσάλων Δαμασκηνός.
Ο Ναυπάκτου και Αρτης Ανθιμος.

Πηγή: http://www.pare-dose.net/blog/?p=128

-)(- "Στο μονοπάτι της Αρετής".Βαγγέλης Παπαθανασίου.


ЭЄ ΖΕΥΣ-ΣΩΤΗΡ-ΝΙΚΗ!

₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪ ЭЄ ₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪



-...Ο ΔΙΑΣ ΕΙΧΕ ΤΑ ΠΡΟΣΩΝΥΜΙΑ
"ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ, ΤΡΟΠΑΙΟΣ, ΣΩΤΗΡ".

-ΟΛΟΙ ΟΙ "ΔΙΟΓΕΝΕΙΣ" ΕΠΡΕΠΕ
ΜΕ ΠΡΟΘΥΜΙΑ ΝΑ ΣΠΕΥΣΟΥΝ
ΣΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΔΙΑ.

-ΟΛΟΙ ΕΙΧΑΝ ΔΕΘΕΙ ΜΕ ΟΡΚΟ.

-ΕΠΙΟΡΚΟΣ ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΓΙΝΟΤΑΝ,
ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ
ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΤΑΝ ΣΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ
ΚΑΙ ΠΡΟΔΟΤΗΣ ΑΦΟΥ
ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΠΑΘΗΤΙΚΑ
ΒΟΗΘΟΥΣΕ ΤΟΥΣ ΕΠΙΔΡΟΜΕΙΣ.

-ΑΥΤΗ Η ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ,
ΠΟΥ ΔΕΝΟΤΑΝ ΜΕ ΟΡΚΟ,
ΔΙΑΤΗΡΗΣΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
ΣΤΟΝ ΑΙΓΑΙΟ ΧΩΡΟ ΕΠΙ ΧΙΛΙΕΤΕΡΙΔΕΣ
ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΦΥΠΝΗΣΗ ΜΙΑΣ
ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΣΥΝΤΕΛΕΣΕ.

-Η "ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΔΙΑ"
ΟΠΩΣ ΛΕΕΙ Ο ΗΡΟΔΟΤΟΣ (484-420).
ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΜΕΤΕΠΕΙΤΑ ΕΠΟΧΕΣ
ΤΡΟΜΑΖΕ ΤΟΥΣ ΕΠΙΟΡΚΟΥΣ.

-ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΔΙΑ ΓΙΝΗΚΕ
Η ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΚΡΑΥΓΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ,

"ΖΕΥΣ -ΣΩΤΗΡ -ΝΙΚΗ"

ΑΚΟΥΓΟΤΑΝ ΣΤΑ ΠΕΔΙΑ
ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΚΙ ΑΡΠΑΓΕΣ
ΣΥΝΤΡΙΒΟΝΤΑΝ ΚΑΙ
ΕΦΕΥΓΑΝ ΝΙΚΗΜΕΝΟΙ...

ΙΕΡΑ ΕΛΛΑΣ

₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪ ЭЄ ₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪

Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2015

-)(- H ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΞΕΠΕΡΝΑ ΤΑ 5 ΤΡΙΣ..!!!




Το ξέρετε ότι η εκκλησιαστική περιουσία ξεπερνά τα 5 τρις ευρώ δηλαδή δεκαπέντε φορές το ελληνικό χρέος;Το ξέρετε ότι η εκκλησία της Ελλάδος έχει στα χέρια της περίπου το 40% του ελληνικού χρέους;

Πιθανόν κάποιοι να νομίζουν πως δεν είναι και τόσο μεγάλη η εκκλησιαστική περιουσία που να αξίζει να ασχοληθούμε και που θα έδινε λύση στο πρόβλημα της χώρας. Αν όμως μαθαίνατε πως αυτή μπορεί να ανέρχεται ως και δεκαπέντε φορές το ελληνικό χρέος, τι θα λέγατε; Όχι, η εκτίμηση δεν είναι υπερβολική και είναι απορίας άξιο γιατί κανείς, δεν ξεσηκώνει τον κόσμο να απαιτήσει αυτά που η εκκλησία εδώ και αιώνες του έχει κλέψει!!!

H εκκλησιαστική περιουσία καλύπτεται από ένα αδιαφανές πέπλο που «υφαίνουν» περισσότερα από 10.000 Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου (μητροπόλεις, ναοί, μονές, προσκυνήματα, ιδρύματα, κληροδοτήματα και άλλα). Οι πάντες κρύβουν αποτελεσματικά την εκκλησιαστική περιουσία από τα αδιάκριτα μάτια των «αντικληρικών». Είναι δε τόσο καλά προστατευμένο το μυστικό, που ούτε η κεντρική διοίκηση της Εκκλησίας της Ελλάδος μπορεί να έχει εικόνα για την περιουσία των μονών και των μητροπόλεων.

Κάθε ένα από αυτά τα Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου έχει δική του ανεξάρτητη οικονομική διαχείριση, γεγονός που καθιστά το εγχείρημα για την καταμέτρηση της εκκλησιαστικής περιουσίας λίγο-πολύ ανέφικτο. Εξάλλου και για τη γνωστή ιδιοκτησία της Εκκλησίας δεν μπορεί να βγει ασφαλές συμπέρασμα, διότι κανείς δεν μπορεί να αποτιμήσει, λόγου χάρη, την αξία των δασών, των λιβαδιών αλλά και των δεσμευμένων οικοπέδων.

Το σύνολό της η εκκλησιαστική περιουσία πρέπει να ξεπερνά τα 5 τρις ευρώ δηλαδή δεκαπέντε φορές το ελληνικό χρέος!

Πολύ πρόχειροι υπολογισμοί, φέρουν την περιουσία της Εκκλησίας της Ελλάδος να ανέρχεται σε τουλάχιστον δεκαπέντε δ ι σ ε κ α τ ο μ μ ύ ρ ι α (15.000.000.000) ευρώ. Στο ποσό αυτό προστίθεται και η ανυπολόγιστη-αμύθητη περιουσία των περίπου δυόμισι χιλιάδων (2.500) μοναστηριών. Εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα γης, εκατοντάδες οικοδομικά τετράγωνα, μετοχές, αμοιβαία κεφάλαια και καταθέσεις αξίας εκατομμυρίων ευρώ αποτελούν την εκκλησιαστική περιουσία. Ωστόσο, το «ιερό» θησαυροφυλάκιο είναι τόσο βαθύ που αρκεί μία και μόνο αναφορά.

Πέντε μονές που προσέφυγαν στα ευρωπαϊκά δικαστήρια εναντίον του νόμου Τρίτση αποτιμούσαν τα περιουσιακά τους στοιχεία στο αστρονομικό ποσό των 8 τρισ. δρχ. (!!!). Και μάλιστα το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο τους επιδίκασε το ποσό των 3 τρισ. δρχ. Μπορεί να φανταστεί κανείς ότι εάν η περιουσία των 5 μονών άγγιζε πριν μια 20ετία τα 3 ή 8 τρισ. δρχ., τότε πώς μπορεί κανείς να υπολογίσει την περιουσία των 2.500 μοναστηριών και ναών σε όλη τη χώρα; Mόνο η μοναστηριακή περιουσία υπολογίζεται περί τα 4 με 5 τρις ευρώ δηλαδή 10-12 φορές μεγαλύτερη του χρέους της Ελλάδος

Σύμφωνα με εκτιμήσεις αλλά και στοιχεία του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης, η συνολική έκταση της εκκλησιαστικής περιουσίας φτάνει τα 1.300.000 στρέμματα. Απ΄ αυτά 732.000 είναι βοσκότοποι, 367.000 δασικές εκτάσεις και 189.000 γεωργικές. Και περίπου 400.000 στρέμματα χαρακτηρίζονται ως «διακατεχόμενα» αφού γι΄ αυτές τις εκτάσεις δεν υπάρχουν τίτλοι ιδιοκτησίας. Έχει, επίσης, σημειωθεί ότι η Εκκλησία της Ελλάδος διαθέτει παράλληλα και ολόκληρα νησιά και βραχονησίδες (!) σε νησιωτικά συμπλέγματα, όπως π.χ στις Σποράδες και στις Κυκλάδες.

Η Εκκλησία της Ελλάδος φέρεται μεταξύ άλλων να διαθέτει περίπου οκτακόσια (800) κτήρια με γραφεία, καταστήματα, εμπορικά κέντρα, θέατρα, ξενοδοχεία, ακόμα και μισθωμένα βενζινάδικα. Όσον αφορά δε την ρευστότητα της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπολογίζεται σε μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Ταυτόχρονα η Εκκλησία της Ελλάδος έχει συστήσει δύο Ανώνυμες Εταιρίες (Α.Ε.), μία για την διαχείριση κοινοτικών κονδυλίων, με την επωνυμία «Υποστήριξη Επιχειρησιακών και Χρηματοδοτικών Προγραμμάτων Μελετών και Έργων, Ανώνυμη Εταιρία» και μία για την διαχείριση της περιουσίας της.

Επίσης είναι μέτοχος στην Εθνική Τράπεζα στην Εμπορική και σε άλλες που έχουν δανείσει το ελληνικό κράτος με τοκογλυφικά επιτόκια 6% και έχουν στα χέρια τους περίπου το 40 % του ελληνικού χρέους! Και μην ξεχνάμε ότι η μισθοδοσία των κληρικών γίνεται από το τον κρατικό προϋπολογισμό, που το ετήσιο κονδύλι φτάνει στο ύψος του 1 εκατομμυρίου ευρώ ετησίως.

Λοιπόν, είναι να αναρωτιόμαστε αν υπάρχουν λεφτά και ποιοι τα έχουν;

Όταν τα τελευταία χρόνια όλος ο ελληνικός λαός, και το κράτος ψάχνουν να βρουν χρήματα για την αποφυγή της χρεοκοπίας, κανείς δεν διανοείται να θίξει το καυτό θέμα της εκκλησιαστικής περιουσίας. Λες και όλοι είναι συνεννοημένοι και το όλο θέμα το κάνουν «γαργάρα».

πηγη
- See more at: http://www.hellas-now.com/2015/07/5_19.html#sthash.LxV1yX4s.dpuf

- See more at: http://www.axarnea.gr/web1/adianoito-des-tin-periousia-tis-ekklisias-ke-klapse#sthash.saIDh5wD.dpuf

ЭЄ ΑΙΓΙΔΑ.





-Ο ΖΕΥΣ ΗΤΑΝ ΚΑΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΑΙΓΙΔΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΦΟΡΟΥΣΕ ΣΤΟΝ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΩΜΟ.

-Η ΑΘΗΝΑ ΤΗΝ ΦΟΡΟΥΣΕ ΡΙΓΜΕΝΗ ΣΤΟΥΣ ΩΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΥΓΚΡΑΤΟΥΣΕ ΜΕ ΤΟ ΓΟΡΓΟΝΕΙΟ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ.

-ΣΕ ΟΤΙ ΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΥΛΙΚΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΤΗΣ ΑΙΓΙΔΑΣ ΑΠΟ ΚΑΤΣΙΚΙΣΙΟ ΔΕΡΜΑ Ή ΤΟ ΔΕΡΜΑ ΤΟΥ ΓΙΓΑΝΤΑ ΠΑΛΛΑΝΤΑ, ΠΟΥ ΤΟΝ ΣΚΟΤΩΣΕ Η ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΔΙΑΠΕΡΝΟΥΣΕ ΤΙΠΟΤΑ, ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΕΝΤΕΛΩΣ ΞΕΝΟ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.

- Ο ΟΜΗΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΣΑΦΗΣ ΣΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ, ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ, (ΙΛΙΑΔΑ β-448, 0-308, 310, Π-594), ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΑΙΓΙΔΑ ΣΑΝ ΜΕΤΑΛΛΙΚΗ, ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΗΦΑΙΣΤΟΥ ΑΠΟ ΚΑΘΑΡΟ ΧΡΥΣΑΦΙ ΚΑΙ ΕΙΧΕ 100 ΚΡΟΣΙΑ.(Η ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΤΟΥ ΣΕΙΡΙΟΥ Β ΕΙΝΑΙ 100 ΧΡΟΝΙΑ, 50 ΧΡΟΝΙΑ ΟΡΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΗ ΚΑΙ 50 ΟΧΙ).

-Η ΑΘΗΝΑ ΜΕ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΕΥΘΥΝΗ ΚΑΙ ΕΠΙΒΛΕΨΗ ΤΗΝ ΕΔΩΣΕ ΣΤΟΝ ΘΕΟ ΑΠΟΛΛΩΝΑ, ΤΟΝ ΗΜΙΘΕΟ ΗΡΑΚΛΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΗΡΩΑ ΑΧΙΛΛΕΑ, ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΤΗΝ ΕΠΕΣΤΡΕΨΑΝ ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ ΤΗ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ.

-ΤΟ ΛΕΞΙΚΟ ¨ΗΛΙΟΣ¨ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΟΤΙ Η ΑΙΓΙΔΑ ΗΤΑΝ ΑΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΗΣ ΧΡΗΣΗΣ.

-Ο ΟΜΗΡΟΣ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΟΤΙ Ο ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΤΗΝ ΦΟΡΟΥΣΕ ΚΑΙ ΑΠΟ ΜΑΚΡΙΑ ΠΥΡΠΟΛΟΥΣΕ ΤΑ ΤΕΙΧΗ ΤΩΝ ΤΡΩΩΝ.

-ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΙΣ:

-ΤΗΝ ΑΙΓΙΔΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙ Ο ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ ΚΑΙ ΓΕΝΕΤΙΣΤΗΣ ΗΦΑΙΣΤΟΣ.

-ΠΕΡΙΕΙΧΕ ΕΚΑΤΟ ΘΥΣΑΝΟΥΣ ΟΛΟΧΡΥΣΟΥΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΙΧΑΝ ΥΠΕΡΥΛΗ ΑΓΝΩΣΤΗ ΚΑΙ ΕΞΕΠΕΜΠΕ ΑΛΙΞΕΚΕΡΑΥΝΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ.

-ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΥΠΗΡΧΕ Η ΓΟΡΓΩ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΟΥΤΑΝ ΚΑΙ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΔΙΔΕΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΟΠΩΣ:

-ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΚΕΡΑΥΝΩΝ,ΣΥΣΩΡΕΥΣΗ ΝΕΦΩΝ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑΣ.

-Ο ΧΕΙΡΗΣΤΗΣ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΦΟΡΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΝΑ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΘΕΙ ΚΑΤΑ ΒΟΥΛΗΣΗ, ΝΑ ΑΦΑΝΙΣΕΙ Η ΝΑ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΑΛΛΟΝ Ή ΝΑ ΤΟΝ ΚΑΝΕΙ ΑΟΡΑΤΟ.

-ΕΞΕΠΕΜΠΕ ΑΚΤΙΝΕΣ ΑΠΟΫΛΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΚΑΛΟΥΣΕ ΠΥΡΙΝΙΚΗ ΣΥΝΤΗΞΗ ΚΑΙ ΣΧΑΣΗ.

-ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΠΥΡΠΟΛΗΣΕΙ ΑΠΟ ΜΑΚΡΙΑ ΚΑΡΑΒΙΑ, ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΕΙ ΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ.

-ΣΤΟ ΠΕΔΙΟ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΠΡΟΚΑΛΟΥΣΕ ΠΑΡΑΚΡΟΥΣΗ, ΠΑΝΙΚΟ, ΤΡΟΜΟ, ΕΞΟΥΔΕΤΕΡΩΣΗ ΑΙΣΘΗΣΕΩΝ.

-ΔΙΑΝΟΙΓΕ ΟΜΦΑΛΟΥΣ ΣΥΜΠΥΚΝΩΣΕΩΣ ΚΑΙ ΑΡΑΙΩΣΑΙΩΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΓΑΙΑΣ, ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΩΝΤΑΣ ΠΥΛΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΥΛΟΥΣ ΓΙΑ ΑΤΟΜΙΚΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΣΤΟ ΣΥΜΠΑΝ.

ΙΕΡΑ ΕΛΛΑΣ

Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2015

-)(- Tι γιορτάζουν οι εβραίοι με τη Χάνουκα;










Για να θυμόσαστε τι “εορτάζουν” και οι ελληνόφωνοι πολιτικοί μας μαζί με τους ιουδαίους…

 Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι σε όλες τις “αμερικάνικες” σειρές/ταινίες η πιο πολυδιαφημιζόμενη γιορτή των εβραίων είναι η “Χάνουκα”…

Κατά την ιουδαϊκή εορτή Χανουκά (αντίστοιχη των Χριστιανικών «Φώτων») η οποία γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 25 του Εβραϊκού μήνα Κισλέβ και διαρκεί οκτώ ημέρες,
εορτάζεται (σύμφωνα με τα βιβλία των Μακκαβαίων) η νίκη των εβραίων επί των στρατευμάτων του επίγονου του Μεγάλου Αλεξάνδρου, Αντίοχου του Επιφανούς (και η σφαγή των Ελλήνων που κατοικούσαν στην Παλαιστίνη).

 Ακολουθεί απόσπασμα από το βιβλίο του ραβίνου Ahron Lopiansky, με τον τίτλο «Timepieces».

Αναφέρεται στην μάχη Ελληνισμού-ιουδαϊσμού, υπό την οπτική ενός ραβίνου.

Βρίσκεται γραμμένο στα αγγλικά στην εβραϊκή ιστοσελίδα Aish.com (και συγκεκριμένα στην σελίδα όπου ταξινομούταν στην κατηγορία «Εορτολόγιο» (Holidays) και συγκεκριμένα στην ιουδαϊκή εορτή Χανουκά, κατά την οποία οι εβραίοι σύμφωνα με το βιβλίο των Μακκαβαίων, νίκησαν τα στρατεύματα του Επίγονου του Μεγάλου Αλεξάνδρου, Αντίοχου του Επιφανούς και κατέσφαξαν τους Έλληνες που κατοικούσαν στην Παλαιστίνη.

Στην ίδια κατηγορία, βρίσκονται και κείμενα με τίτλο «Ελλάς, η Σκοτεινή Πλευρά», «Βλέποντας μέσα από το Σκότος», «Φωτίζοντας τις Ημέρες του Σκότους», «Η Δόξα του Ισραήλ εναντίον του Ελληνικού Κάλλους» κλπ… όπου παρουσιάζεται η «ένδοξη» κι «ανεπανάληπτη νίκη», του ιουδαϊσμού επί του Ελληνισμού, η οποία παρουσιάζεται θρησκευτικά από τους εβραίους σαν την επικράτηση του «φωτός σοφίας» από τον «εκλεκτό λαό»-Ισραήλ επί των «ανόητων», «βλαβερών» κι «άχρηστων» Ελλήνων, οι οποίοι σε κάθε τομέα (το συγκεκριμένο κείμενο αναφέρεται στην φιλοσοφία ως τρόπος ζωής), αντιπροσωπεύουν το …«σκότος».

Πέραν του γνωστού και διάχυτου φαρισαϊσμού που εξέρχεται από τα γραμμένα ενός ραβίνου το κείμενο αυτό είναι ενδιαφέρον, κυρίως διότι αποτυπώνει την θεμελιακή αντίληψη ενός εβραίου έναντι της Ελλάδας και του Ελληνισμού.

Ως εκ τούτου, το κείμενο αυτό είναι απλά αντιπροσωπευτικό των όσων κατ’ ουσίαν ένας ραβίνος κηρύττει σε μια συναγωγή την ημέρα που οι εβραίοι εορτάζουν την Χανουκά.

το διαβάσαμε:μαίανδρος λυκάων

-)(- ΟΡΦΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ ΘΕΟΥ ΑΡΗ.


Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2015

-)(- ΘΑΥΜΑ..!!! Ένα θαύμα του Αγ. Διονυσίου Ζακύνθου με το καλλυμαύχιο.




"Εάν κανείς επισκεφθεί τον Ναό του Αγίου εις την Ζάκυνθο και προσέλθει να προσκυνήσει το σεπτό Λείψανό του, θα παρατηρήσει ότι είναι μεν ενδεδυμένο Αρχιερατική Στολή, όμως, επί της κεφαλής αντί της Δεσποτικής Μίτρας φέρει απλούν καλυμμαύχιο μετά επανωκαλυμμαύχου.

 Πολλές δε φορές επεχείρησαν οι Πατέρες της Μονής του να αφαιρέσουν το επανωκαλύμμαυχο και να τοποθετήσουν μίτρα, ο Άγιος όμως, δεν συγκατετέθη ποτέ και το επανωκαλύμμαυχο δεν έβγαινε από το κεφάλι του.

Μία μάλιστα φορά κατά την οποίαν επίεσαν πολύ οι Πατέρες τα πράγματα και μετά δυνάμεως πολλής και βίας επιχειρούσαν να αφαιρέσουν το επανωκαλύμμαυχο για να τοποθετήσουν μίτρα, ο Άγιος επέτρεψε και εσχίσθη λίγο το δέρμα της κεφαλής του εις το μέτωπο και αμέσως έτρεξε αίμα ζεστό.

Οι Πατέρες βλέποντας το Θαύμα αυτό φοβήθηκαν και ζητώντας τη συγνώμη του Αγίου, τον άφησαν εις την ησυχία του, να φέρει επανωκαλύμμαυχο, απόδειξη του ότι ο Άγιος προέκρινε την Μοναχική του ιδιότητα, μια που καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του το Μοναχικό του φρόνημα, ήταν αυτό που επεβάλλετο εις την κάθε απόφασή του, την κάθε του κίνηση, την κάθε του φράση".

πηγη:orthothoxianpress.com

Τρίτη, 13 Οκτωβρίου 2015

-)(- ΤΑΛΜΟΥΔ: ΤΟ ΕΒΡΑΪΚΟ ΒΙΒΛΙΟ ΜΙΣΟΥΣ





- ABHODAH SARACH (78C) : Αι εθνικές των Ελλήνων εορταί είναι καταφρονημενέναι ημέραι μάταιαι και πονηραί.

- KETHUBOTH (3Β) : Το σπέρμα των Ελλήνων έχει την αυτήν αξίαν με το σπέρμα του κτήνους.

- ABHODAH ZARACH (26Β) : Οι καλύτεροι των Ελλήνων πρέπει να φονεύονται.

-SEPHER OR ISRAEL (177B) : Εάν Εβραίος φονεύση Έλλην , δεν διαπράττει έγκλημα.

-ΚERITHUTH (6B , σελ. 7Cool : Οι Εβραίοι ονομάζονται άνθρωποι . Οι Έλληνες δεν ονομάζονται άνθρωποι.

- ABHODAH SARACH (22 Α ) : Ύποπτοι είναι οι Έλληνες της συνουσίας μετά ζώων.

-KIDDUSCHIM (68A) : Οι Έλληνες είναι ένας λαός γαιδάρων.

-MIDRASCH TALPIOTH (225) : Oι Έλληνες επλάσθησαν , δια να υπηρετούν τους Εβραίους πάντοτε.

-SANHEDRIN( 92,1) : Οι Έλληνες φυλή αγέλη κτηνών εστί εκ του Σατανά καταγομένη και μόνο το όνομα του χοίρου δικαιούται να φέρει.

- CHOSCHEN HAM (183 , 7) : Κράτησε εκείνο , το οποίον, ο Έλλην εκ λάθους σου πλήρωσε επιπλέον.

- CHOSCHEN HAM ( 226 , 1) : Ο Εβραίος δύναται να κρατήση απωλεσθέν υπό 'Ελληνος και ανευρεθέν υπό Εβραίου

- CHOSCHEN HAM ( 183, 7) : Οι Εβραίοι πρέπει να διαμοιράζονται εκείνο, το οποίον εισέπραξαν επιπλέον από Έλληνες , οι οποίοι πιστεύουν εις το Ελληνικό δόγμα.

-IORE DEA (157,2H ) : Επιτρέπεται να εξαπατάς τους Έλληνες .

-ABHODAH ZARACH ( 54 Α) : Τοκογλυφία δύναται να εφαρμοστή επί Ελλήνων ή αποστατών.

BABHA BATHRA ( 113 A ) : Εβραίος δύναται να ψευσθή και να ψευδορκήση , ίνα, καταδικασθή Χριστιανός .

"Οι εβραίοι αποκαλούνται ανθρώπινα όντα, αλλά οι μη-εβραίοι δεν είναι άνθρωποι. ΕΙΝΑΙ ΚΤΗΝΗ". TALMUD: Baba Mezia, 114b

"Ο Akum (μη-εβραίος) είναι σαν το σκυλί. Ναι, η γραφή λέει να τιμούμε το σκύλο περισσότερο από το μη-εβραίο" TALMUD: Ereget Raschi Erod, 22 30



"Αν και ο Θεός δημιούργησε τον μη-εβραίο, αυτός παραμένει ΖΩΟ με ανθρώπινη μορφή. Δεν είναι πρέπον για έναν εβραίο να υπηρετείται από ένα ζώο. Επομένως θα υπηρετείται από ζώα με ανθρώπινη μορφή" TALMUD: Midrasch Talpioth, σελ.225, Warsaw 1855



"Αν και ο μη-εβραίος διαθέτει την ίδια σωματική δομή με τον εβραίο, συγκρίνεται με τον εβραίο όπως ο πίθηκος με τον άνθρωπο." TALMUD: Schene luchoth haberuth, σελ.250b

"Οι ψυχές των μη-εβραίων προέρχονται από ακάθαρτα πνεύματα και αποκαλούνται ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ." TALMUD: Jalkut Rubeni gadol 12b

"Αν φας μαζί με έναν μη-εβραίο είναι σαν να τρως με ένα σκύλο." TALMUD: Tosapoth, Jebamoth 94b

"Αν ένας εβραίος έχει έναν μη-εβραίο υπηρέτη η καμαριέρα που πεθάνει, κανείς δε θα πρέπει να συλληπηθεί τον εβραίο. Θα πρέπει να πείτε στον εβραίο : 'Ο Θεός θα αποκαταστήσει την 'απώλειά' σου', σαν ακριβώς να είχε ψοφήσει ένα από τα ζώα του." TALMUD: Jore Dea 377

"Η σεξουαλική επαφή μεταξύ των μη-εβραίων είναι όπως η συνουσία των ζώων." TALMUD: Sanhedrin 74b

"ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΘΑΝΑΤΩΣΗ ΕΝΟΣ ΜΗ-ΕΒΡΑΙΟΥ." TALMUD: Sepher Ikkarim III c 25

"Είναι ο νόμος να θανατώνεται οποιοσδήποτε αρνείται το Torah. Οι Χριστιανοί συγκαταλέγονται στους αρνητές του Τorah." TALMUD: Coschen Hamischpat, Hagah 425

"'Εναν αιρετικό μη-εβραίο μπορείτε να τον σκοτώσετε ευθέως με τα ίδια σας τα χέρια." TALMUD: Abodah Zara, 4b

"Κάθε εβραίος που χύνει το αίμα των αθέων (μή εβραίων), κάνει το ίδιο με μια θυσία προς το Θεό." TALMUD: Bammidber raba c 21 & jalkut 772

"Οποιοσδήποτε δείχνει ανυπακοή στους ραββίνους είναι άξιος θανάτου και θα τιμωρηθεί με το να βραστεί σε καυτά κόπρανα στην κόλαση." Erubin 21b.

"Αν ένας εβραίος μπει στον πειρασμό να διαπράξει κακό, θα πρέπει να πάει σε μια πόλη όπου θα είναι άγνωστος και να κάνει το κακό εκεί." Moed Kattan 17a .

Στο Kerithoth 6b κάτω από την υποκεφαλίδα "Oil of Anointing" ('Ελαιο του Χρίσματος) και στο Berakoth 58a οι γυναίκες των απίστων εξισώνονται με ζώα ("γαϊδούρες").

Οι εβραίοι είναι Θεϊκοί : Sanhedrin 58b. "Αν ένας ειδωλολάτρης (μη-εβραίος) χτυπήσει έναν εβραίο, ο μη-εβραίος πρέπει να θανατωθεί. Το να χτυπήσει κανείς έναν εβραίο είναι το ίδιο με το να χτυπήσει το Θεό."

"Οι μη-εβραίοι είναι εκτός της προστασίας του νόμου και ο Θεός έχει 'εκθέσει τα χρήματά τους στο ισραήλ'." Baba Kamma 37b.

Οι εβραίοι μπορούν να πουν ψέμματα σε μη-εβραίους : Baba Kamma 113a. "Οι εβραίοι μπορούν να χρησιμοποιήσουν ψέμματα (τεχνάσματα) για να κατατροπώσουν έναν μη-εβραίο".

Τα παιδιά των μη-εβραίων είναι υπάνθρωποι : Yebamoth 98a. "Όλα τα παιδιά των απίστων είναι ζώα."

"Τα κορίτσια των μη-εβραίων βρίσκονται σε κατάσταση niddah (ακαθαρσίας) από τη γέννα τους." Abodah Zarah 36b.

-)(- "Άγιον" Όρος και ο "αδελφός"... Αδόλφος Χίτλερ

 Καμαρωτοί Ορθόδοξοι καλόγεροι φωτογραφίζονται με τους Γερμανούς κατακτητές



Στα χρόνια της Ναζιστικής κυριαρχίας του 1941, στα χρόνια που ο σατανικός και διεστραμμένος Χίτλερ αιματοκυλούσε την ανθρωπότητα, οι καλόγεροι της Ιεράς Επιστασίας του "Αγίου" Όρους έγραφαν επιστολές προς τον Χίτλερ (26 Απριλίου 1941) και τον εκλιπαρούσαν να σπεύσει και να τους προστατέψει έχοντάς τους υπό την κηδεμονία του.

Υποδουλώθηκαν οι καλόγεροι στους Ναζί για να σώσουν το τομάρι τους την ώρα που ο Χίτλερ αιματοκυλούσε την ανθρωπότητα, και ενώ οι Γερμανοί κατακτούσαν εδάφη και δολοφονούσαν αθώα γυναικόπαιδα οι καλόγεροι του "Αγίου" Όρους έστελναν δεύτερη επιστολή στον Χίτλερ, αλλά αυτή τη φορά συγχαρητήρια επιστολή για τα σατανικά και δολοφονικά κατορθώματα των Γερμανών Ναζί.

 Προσευχόντουσαν δε, στον "Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν όπως δίδει υγείαν και μακροημέρευσιν στον Αδόλφον Χίτλερ δια το καλόν της Γερμανίας".

Τόση ήταν η υποδούλωση και η αγάπη των Αγιορειτών στον Χίτλερ, όπου ανάμεσα στις φωτογραφίες όλων των "αγίων" Αγιορειτών είχαν και την φωτογραφία του σατανικού εγκληματία Χίτλερ.

Αυτή είναι η τακτική των καλογέρων. Το ίδιο έκαναν και με τους Τούρκους κατακτητές ανοίγοντας τις πύλες της Κωνσταντινουπόλεως για να εισέλθουν οι Τούρκοι.


 Με το "πεσκέσι" των Τούρκων, δηλαδή τα "Χρυσόβουλα", αξιώνει τώρα ο ηγούμενος της Μονής Βατοπαιδίου Εφραίμ την Ελληνική γή που ανήκει στον Ελληνικό λαό.

ΠΗΓΗ:SPOREAS

Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2015

-)(- ΤΑΛΜΟΥΔ : ΤΟ ΕΒΡΑΪΚΟ ΒΙΒΛΙΟ ΜΙΣΟΥΣ.


-)(- Οι Μάντεις Κάλχας και Έλενος.



Ο   Κάλχας ή Κάλχαντας από τις Μυκήνες ή τα Μέγαρα,  υπήρξε ένας από τους διασημότερους  μάντης  της Αρχαίας Ελλάδος.  Ξακουστός  οιωνοσκόπος, ερμήνευε το μέλλον,  χάρισμα που  του είχε δώσει  ο Θεός Απόλ­λωνας, καθώς  ήταν γιος του Θέστορα  ο οποίος ήταν  απόγονος του θεού.

Το όνομα του ετοιμολογήται από την κάλχη (πορφυρή βαφή), δηλαδή  «ο πορφυρός, ο πένθιμος», είτε από μια μετάθεση του «χ» με το «κ» στο Χάλκας -> Κάλχας, δηλαδή «ο χάλκινος άνδρας».

Ο   Κάλχας με τις προφητείες του διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στον πόλεμο και την κατάλειψη της Τροίας, καθώς σε κάθε σημαντική στιγμή του πολέμου και της προετοιμασίας του,  βρίσκουμε μια προ­φητεία του.

Σύμφωνα με τα λεγόμενα του η η Τροία δε θα έπεφτε ποτέ  έαν ο Αχιλλέας δεν έπαιρνε μέρος στην πολιορκία κάτι όμως που θα προκαλούσε τον θάνατο του.  Για αυτό τον λόγο  η Θέτιδα τον κρατούσε μεταμφιεσμένο σε κορίτσι, κρυμένο ανάμεσα στις κόρες του βα­σιλιά της Σκύρου. Τελικά  όμως  Οδυσσέας με πονηριά τον αποκάλυψε και τον πήρε  μαζί του στην  πολιορκία  της Τροίας.

Μετά την πρώτη άτυχη αποβίβαση στη Μυσία, όταν ο Τήλεφος συγκατάνευ­σε να οδηγήσει το στόλο προς την Τρωάδα, ο Κάλχας επιβεβαίωσε με τις προβλέψεις του,  τις υποδείξεις του Τήλεφου. Αυτός είναι που στην Αυλίδα  την ώρα του δεύτερου απόπλου, αποκάλυψε πως η νηνεμία που εμπόδιζε  το στόλο να φύγει οφειλόταν  στο θυμό της Θεάς Άρτεμης,  και ότι αυτός ο θυμός δε θα μπορούσε να εξευμενιστεί παρά μόνο με τη θυσία της Ιφι­γένειας.

Ο  λόγος σύμφωνα με αυτόν  η οργή της Αρτέμιδος και η αιτία ο Αγαμέμνονας, που είχε σκοτώσει το ιερό ελάφι της. Αυτό που  έπρεπε να γίνει ήταν  :

«Για να εξιλεωθείς και να φυσήξει ούριος άνεμος, πρέπει να θυσιάσεις την Ιφιγένεια,  ναι το   παιδί σου».



Την ώρα της τελετουργίας παρουσιάζεται και θεϊκό σημάδι. Ένα φίδι ανεβαίνει στον βωμό.  Από εκεί σκαρφαλώνει στο διπλανό πλατάνι.  Εκεί σε μια μικρή φωλιά,  βρίσκεται ένα σπουργίτι με τα μικρά του.  Το φίδι τα καταβροχθίζει όλα και αμέσως πετρώνει. Σιωπή απλώνεται στους γύρω. Και ο Κάλχας αποφαίνεται:

«Το σημάδι είναι προφητικό. Η Τροία θα πέσει μετά τον έννατο  χρόνο της πολιορκίας».

Αργότερα σύμφωνα με τον μάντη,  είναι ο  Αγαμέμνονας υπεύθυνος  για τα δεινά το Ελλήνων, όταν  πέφτει θανατηφόρος επιδημία στο στρατόπεδο των Ελλήνων. Κατηγορεί τον αρχηγό βασιλιά, ότι η αιτία του κακού είναι η απρεπής στάση του απέναντι στον ιερέα του Απόλλωνα Χρύση. Τον κατηγορεί, ότι  όχι μόνο άρπαξε την κόρη του Χρυσηίδα ως λάφυρο, αλλά και τον  απέπεμψε σκληρά, όταν εκείνος με κλάματα  του είχε ζητήσει  να τον λυπηθεί, πληρώνοντας λύτρα. Τότε ο Αγαμέμνων δεν κρατιέται και ξεσπά:

 «Μάντι κακών  ου πω ποτέ το κρήγυον είπας»,  δηλαδή, εσύ μάντη των κακών μηνυμάτων,  ποτέ δεν μου είπες  ένα πρόσχαρο λόγο.




Για να εξιλεωθεί λοιπόν  και να σταματήσει το κακό ο Αγαμέμνων, υποχρεώνεται εκ των πραγμάτων να  επιστρέψει την Χρυσηίδα χωρίς  λύτρα  στον πατέρα της, αλλά συγχρόνως απαιτεί  αντ΄αυτής να πάρει για δικό του το λάφυρο του Αχιλλέα, την Βρισηίδα – άλλη θλιβερή ιστορία και αυτή. Και έτσι αρχίζει η γνωστή «μήνις» και το ελληνικότατο μεταξύ αρχηγών αλληλοφάγωμα. Και η αεί και πάντοτε κακοτυχία των Ελλήνων.



Κοντά στα δέκα χρόνια οι Ελληνες πολιορκούσαν την Τροία, χωρίς αποτέλεσμα. «Επιτέλους. Κουραστήκαμε πιά. Καιρός να γυρίσομε πίσω», φώναζε ο στρατός. Αλλά  ο Οδυσσέας επιμένει: «Κρατηθείτε λίγο ακόμα. Θυμηθείτε πως  ο Κάλχας είχε μιλήσει, ότι στα δέκα χρόνια θα πέσει η πόλη. Να δούμε επιτέλους πόσο σωστός είναι». (Τλήτε φίλοι και μείνατε επί χρόνον όφρα  δαώμεν ή ετεόν Κάλχας μαντεύεται ήε ή ουκί). Ιλιάδα Β. 299-300.

Σε αυτό το σημείο της ιστορίας, εμπλέκεται ένας ακόμα μάντης ο Τρώας Έλενος.
Ο Έλενος  απόκτησε το μαντικό χάρισμα μαζί με την Κασσάνδρα σε παιδική ηλικία. Οι γονείς του τέλεσαν μια τελετή στον ναό του Θυμβραίου Απόλλωνα έξω από τις πύλες της Τροίας και το βράδυ αποχώρησαν αφήνοντάς τον μαζί με την αδελφή του μέσα στον ναό. Την άλλη μέρα πήγαν να πάρουν τα παιδιά και τα βρήκαν να κοιμούνται έχοντας δίπλα τους δύο φίδια που τους έγλυφαν το πρόσωπο. Ο Πρίαμος και η Εκάβη άρχισαν να φωνάζουν και τα φίδια αποτραβήχθηκαν, αλλά είχαν προλάβει, ως όργανα του θεού, να τους δώσουν το χάρισμα της μαντικής.




Ο Έλενος, σε αντίθεση με την Κασσάνδρα, προέλεγε το μέλλον ερμηνεύοντας τις κινήσεις και τις κραυγές των πουλιών.  Επιπλέον, ο Απόλλωνας  δώρισε στον Έλενο ένα τόξο από ελεφαντόδοντο, με το οποίο ο ήρωας πλήγωσε τον Αχιλλέα στο χέρι. Ο Έλενος πήρε μέρος και στους νεκρικούς αγώνες που έγιναν μπροστά στο κενοτάφιο του Πάρι, όταν τον νόμιζαν νεκρό. Είχε προείπει μάλιστα στον Πάρι όταν εκείνος έφευγε για το πρώτο ταξίδι του στην Ελλάδα, οπότε απήγαγε την Ελένη, όλες τις συμφορές που θα ακολουθούσαν.

Σε όλο σχεδόν τον Τρωικό Πόλεμο ο Έλενος πολέμησε θαρραλέα κοντά στον Έκτορα, και όταν αυτός σκοτώθηκε, ο Έλενος τον αντικατέστησε επάξια και πληγώθηκε από τον Μενέλαο.

Ο μάντης Κάλχας είπε στους Αχαιούς ότι μόνο ο Έλενος μπορούσε να τους πει πώς θα κυρίευαν την Τροία. Τότε ο έξυπνος Οδυσσέας ανέλαβε την υπόθεση και, αφού αιχμαλώτισε τον Έλενο, τον ανάγκασε να του αποκαλύψει αυτά που γνώριζε. Ο Έλενος απεκάλυψε ότι η Τροία θα έπεφτε μετά την εκπλήρωση τριών προϋποθέσεων:



 
Α) Να λάβει μέρος στον πόλεμο ο Νεοπτόλεμος.



Β) Οι Αχαιοί να πάρουν στην κατοχή τους τα οστά του Πέλοπα.

Γ) Να κλέψουν το θαυματουργό ουρανόσταλτο «Παλλάδιο».

Δ) Γνωστότερος ωστόσο είναι ένας τέταρτος όρος:  Έπρεπε να έρθει να πολεμήσει μαζί τους ο Φιλοκτήτης, καθώς είχε το τόξο και τα βέλη του Ηρακλή. Στο σημείο αυτό γίνεται λόγος και για τον Δουρειο Ίππο, ότι δηλαδή η ιδέα του ανήκε στον Έλενο και υιοθετήθηκε από τους Έλληνες.

Με τα βέλη του Φιλοκτήτη και με την κατασκευή του Δουρείου Ίππου, κατόπιν προτροπής του Τρωαδίτη μάντη Έλενου, γιού του Πριάμου που υποστήριζε  τους Ελληνες,  καθώς είχε έλθει σε ρήξη με τον πατέρα του,  η πόλη πέφτει στα χέρια των Ελλήνων.




Τον Φιλοκτήτη ήρωα των Αχαιών, διάσημο τοξότη που είχε κληρονομήσει τα όπλα τόξα και βέλη του Ηρακλή.  Ο Φιλοκτήτης περιλαμβάνεται ανάμεσα στους μνηστήρες της Ελένης και μ΄αυτή την ιδιότητα εμπλέκεται στην εκστρατεία εναντίον της Τροίας. Ήταν αρχηγός ενός αγήματος επτά πλοίων με πενήντα τοξότες. Κατάγεται από τη Θεσσαλία.

Ο  Φιλοκτήτης ωστόσο δεν έφτασε στην Τροία μαζί με τους άλλους αρχηγούς. Όταν έφτασαν στην Τένεδο, τον τσίμπησε στο πόδι ένα φίδι κατά τη διάρκεια θυσίας. Η πληγή σε λίγο μολύνθηκε τόσο που έβγαζε μια μυρωδιά σήψης ανυπόφορη και ο Οδυσσέας δε δυσκολεύτηκε καθόλου να πείσει τους άλλους αρχηγούς να εγκαταλείψουν τον πληγωμένο στη Λήμνο, όταν ο στόλος πέρασε κοντά από το νησί. Ο Φιλοκτήτης στο νησί αυτό, που τότε ήταν έρημο, έμεινε δέκα χρόνια και επιβίωσε σκοτώνοντας πουλιά με τα βέλη του Ηρακλή.




Οδυσσέας τότε έφυγε ως απεσταλμένος για τη Λήμνο, μόνος ή ακόμη (σύμφωνα με την εκδοχή που ακολούθησε ο Σοφοκλής) συνοδευόμενος από τον Νεοπτόλεμο (ή από τον Διομήδη, κατά τον Ευρυπίδη), για να βρει τον Φιλοκτήτη και να τον πείσει πως καθήκον του ήταν να επιστρέψει στην Τροία. Ο Φιλοκτήτης δεν υποχώρησε εύκολα. Σχετικά με τα μέσα που χρησιμοποίησε ο Οδυσσέας, για να τον πείσει ή να τον εξαναγκάσει, οι παραδόσεις ποικίλλουν ανάλογα με τη φαντασία ή τις προθέσεις των ποιητών που πραγματεύτηκαν το μύθο.

Κατά τον Ευρυπίδη π.χ., ο Οδυσσέας και ο Διομήδης παίρνουν με πονηριά τα επιθυμητά όπλα και έτσι υποχρεώνουν τον ήρωα αφοπλισμένο να τους ακολουθήσει. Ή ακόμη του μιλούν με τη γλώσσα του πατριωτισμού και του καθήκοντος. Ή επίσης του υπόσχονται τη θεραπεία με τις φροντίδες των γιων του Ασκληπιού, που είναι οι γιατροί των ελληνικών στρατευμάτων. Διηγούνταν πράγματι πως ο Φιλοκτήτης, μόλις ήρθε στην Τροία, θεραπεύτηκε από τον Ποδαλείριο ή ακόμη από τον Μαχάονα.




Η θεραπεία δεν άργησε να 'ρθει και ο ήρωας μπόρεσε να πάρει μέρος στις μάχες. Σχετικά με τη θεραπεία αυτή διηγούνταν πως ο Απόλλωνας είχε βυθίσει τον Φιλοκτήτη σε βαθύ ύπνο, την ώρα που ο Μαχάονας είχε καθετηριάσει την πληγή και είχε αφαιρέσει με μαχαίρι τις νεκρές σάρκες. Έπειτα έπλυνε την πληγή με κρασί, προτού βάλει επάνω της ένα φυτό, του οποίου το μυστικό είχε μάθει ο Ασκληπιός από τον Κένταυρο Χείρωνα. Έτσι ο Φιλοκτήτης είναι το πρώτο παράδειγμα χειρουργικής επέμβασης με αναισθησία.

Ο Έλενος για τις υπηρεσίες του προς τους πολιορκητές της Τροίας, αλλά και είχε εμποδίσει τους Τρώες να αφήσουν το πτώμα του Αχιλλέα να το φάνε τα κοράκια, του χαρίστηκε η ζωή. Την στιγμή  της αναχώρησης είπε στους Έλληνες ότι ο γυρισμός τους δε θα ήταν εύκολος, εξαιτίας του θυμού της Αθη­νάς, η οποία δυσαρεστήθηκε για την αδικία που έγινε στον προστατευόμενο της Αίαντα, το γιο του Τελαμώνα. Έτσι δε θέλησε να φύγει μαζί τους, μιας και γνώριζε πως ο στόλος δε θα έφτανε σε καλό λιμάνι.



Ένας χρησμός του Έλενου αφορούσε τον μάντη Κάλχα , σύμφωνα με τον οποίο ο Κάλχας  θα πέθαινε τη μέρα που θα συναντούσε ένα μάντη πιο ικανό από τον εαυτό του.  Όπως και έγινε.

Φτάνοντας ο Κάλχας στην Κολοφώνα βρήκε το μάντη Μόψο. Δί­πλα στο σπίτι του Μόψου υπήρχε μια συκιά. Ο Κάλχας ρώτησε: «Πόσα σύκα έχει;».
Και ο Μόψος απάντησε: «Δέκα χιλιάδες και έναν μέδιμνο και ένα σύκο ακόμα»,  και όταν τα μέτρησαν βρήκαν ότι ο Μόψος είχε δίκιο.

Υπήρχε επίσης και μια έγκυα γουρούνα. Ο Μόψος ρώτησε τον Κάλχα: «Πόσα μικρά έχει και σε πόσο χρόνο θα γεννήσει;». Ο Κάλχας απάντησε ότι είχε οκτώ μικρά. Ο Μόψος του παρατήρησε ότι έκαμε λά­θος και πρόσθεσε πως η γουρούνα δεν είχε οκτώ αλλά εννιά μικρά, όλα αρσενικά και ότι θα γεν­νούσε την επόμενη μέρα, ώρα έκτη. Έτσι ακρι­βώς και έγινε. Τότε ο Κάλχας πέθανε από την πίκρα του. Μερικοί λένε ότι αυτοκτόνησε. Τον έθαψαν στο Νότιο, κοντά στην Κολοφώνα.


Μια άλλη εκδοχή γι' αυτόν τον ανταγωνισμό ανάμε­σα στους δύο μάντεις μας αφηγείται ο Κόνωνας. Ο βασιλιάς της Λυκίας ετοίμαζε μια εκστρα­τεία· ο Μόψος τον απέτρεψε να την αναλάβει λέγοντας του πως θα νικηθεί. Ο Κάλχας αντίθε­τα τον διαβεβαίωσε για τη νίκη. Ο βασιλιάς ξε­κίνησε για τον πόλεμο και νικήθηκε. Αυτό, ενώ μεγάλωσε τη φήμη του Μόψου, αντίθετα οδήγη­σε από απελπισία τον Κάλχα σε αυτοκτονία.

Για το θάνατο του διηγούνται μια ακόμη ιστορία. Ο Κάλχας είχε φυτέψει ένα αμπέλι μέσα σε ένα ιερό δάσος του Απόλλωνα, στο δάσος Γρύνιο (ή Γρύνειο) της Μυσίας. Ένας προφήτης από τα περίχωρα του πρόβλεψε τότε ότι δε θα έπινε ποτέ κρασί από το αμπέλι του. Ο Κάλχας τον κορόιδεψε.
Το αμπέλι μεγάλωσε, έδωσε καρπούς, έπειτα κρασί. Τη μέρα που θα έπιναν το καινούριο κρασί, ο Κάλχας κάλεσε τον κόσμο από τα περίχωρα καθώς και το μάντη, που του είχε κάνει την πρόβλεψη. Την ώρα που με το ποτήρι του κιόλας γεμάτο ο Κάλχας ετοιμαζόταν να πιει, ο αντίπαλος του τού επανέλαβε πως δε θα δοκίμαζε αυτό το κρασί. Ο Κάλχας άρχισε να γελάει και γέλασε τόσο πολύ, που πνίγηκε και πέθανε, χωρίς να φέρει το ποτήρι στα χείλια του.



Οι μύθοι της Κάτω Ιταλίας γνώριζαν κάποιον Κάλχα, που ήταν και αυτός μάντης και που έδειχναν τον τάφο του στη Σίρη, στον κόλπο του Τάραντα.
Υπήρχε επίσης ένας Κάλχας, στο ιερό του οποίου πήγαιναν να κοιμηθούν, για να μά­θουν το μέλλον με τα όνειρα. Το ιερό αυτό βρι­σκόταν στην περιοχή του όρους Γάργανου, στην Αδριατική.
Ο Κάλχας από τη Σίρη σκοτώθηκε  λένε με γροθιά του Ηρακλή.

Σάββατο, 10 Οκτωβρίου 2015

-)(- ΑΠ΄ ΤΑ ΚΟΚΚΑΛΑ ΒΓΑΛΜΕΝΗ, ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ, ΑΝΕΞΙΘΡΗΣΚΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΑ ΙΕΡΑ...


₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪ ЭЄ ₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪

-Σ’ ΟΛΕΣ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ ΤΙΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ,
τοὺς πολέμους,
τὴν «τρομοκρατία»,
τὶς ἀνθρωποσφαγές,
ποὺ στὶς ἡμέρες μας συμβαίνουν στὸν Πλανήτη,
ἐμπλέκονται οἱ πιστοὶ τῶν τριῶν
θρησκειῶν.
(Δυστυχῶς καὶ ἡ Ἀμερική, ἡ ὁποία ξεκίνησε ὡς παράδεισος 
καὶ καταφύγιο τῶν διωκομένων
θρησκευτικῶν ὁμάδων ἄλλων περιοχῶν τῆς γῆς, 

θεσμοθετῶντας  –πρώτη αὐτὴ–  στὸ Σύνταγμά της καὶ τὴν ἀνεξιθρησκία, 
σήμερα παρουσιάζεται νὰ μολύνεται ὅλο 
καὶ πιὸ πολὺ ἀπὸ τὸν ἀσιατικὸ
ἰὸ καὶ νὰ υἱοθετῇ ὅλο καὶ περισσότερο 

τὸν θεοκρατικὸ μανιχαϊσμὸ
«Ἄξονας τοῦ Καλοῦ - Ἄξονας τοῦ Κακοῦ» ἢ «Θεὸς - Σατανᾶς», 

μανιχαϊσμὸ ὁ ὁποῖος τῆς ὑπαγορεύει ὡς ἀόρατος ὑποβολέας 
τὶς στρατιωτικές της ἐνέργειες.)

-Ἡ ὑπόλοιπη (ἐκτὸς τοῦ τριδύμου Ἰουδαϊσμὸς - Χριστιανισμὸς-Ἰσλαμισμός) 

Ὑφήλιος ἡσυχάζει, ἀσχολούμενη μὲ τὰ εἰρηνικά
της ἔργα.

-Στὴ χώρα, ποὺ οἱ κάτοικοί της 

οὐδέποτε συγκρούσθηκαν γιὰ κάποιο θεὸ
προτοῦ ἐκχριστιανισθοῦν βιαίως 
καὶ ποὺ στοὺς νεώτερους χρόνους (1821) 
ξεκίνησαν «ἀπ’ τὰ κόκκαλα βγαλμένοι τῶν 
(ἀρχαίων ἀνεξίθρησκων) Ἑλλήνων τὰ ἱερὰ » 
(κι ὄχι «γιὰ τοῦ Χριστοῦ τὴν πίστη τὴν ἁγία», 
ὅπως ἰσχυρίσθηκαν ψευδῶς καὶ ἐκ τῶν ὑστέρων
οἱ πιστοὶ τῆς θρησκείας αὐτῆς, 
οἱ ὁποῖοι ἀφώρισαν
καὶ καταπολέμησαν τὴν ἐθνεγερσία μας μ’ ὅλες τους τὶς δυνάμεις),
ἄνοιξαν στὴ συνέχεια τὴν πίσω πόρτα στὸν Ἀσιατισμό, 

μεταλλάχθηκαν καὶ πάλι ἀπὸ Ἕλληνες σὲ «ἑλληνοχριστιανούς»
 - ἀναβιωτὲς τοῦ Βυζαντίου («Μεγάλη Ἰδέα»), 
αὐτοκαταστράφηκαν μὲ τὸν ὁριστικὸ ξερριζωμό τους 
ἀπὸ πλεῖστες προαιώνιες ἑστίες
τους – καὶ τώρα;

₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪ ЭЄ ₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪

-)(- ΑΠΟ ΠΟΥ "ΔΑΝΕΙΣΤΗΚΑΝ" ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ -- ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ.



Το άγιο πνεύμα που, σύμφωνα με τις αφηγήσεις των ευαγγελιστών, «κατέβηκε στην παρθένα Μαρία», και απ’ αυτό έμεινε έγκυος, παριστάνεται πολύ συχνά με τη μορφή περιστεριού.

Αυτό το πουλί απολάμβανε μεγάλης θρησκευτικής τιμής στην Ανατολή. 
Τα περιστέρια θυσιάζονταν στους θεούς σαν εξαγνιστήρια θύματα.
Οι Εβραίοι ιερείς καθώς και οι ιερείς άλλων θρησκειών υποστήριζαν ότι το περιστέρι ενσαρκώνει την καθαρότητα, την αθωότητα του αγίου πνεύματος.

Στην Αίγυπτο, στην Ελλάδα, στην Περσία και στις Ινδίες το πουλί αυτό θεωρούνταν ιερό.
Άλλωστε, τον καιρό που σχεδόν κάθε γένος είχε δικό του ιερό ζώο, απ’ το οποίο οι άνθρωποι πίστευαν ότι κατάγονται, λατρεύονταν όχι μόνον τα περιστέρια, αλλά και άλλα ζώα.
Η παραγωγή των μέσων ζωής, ο τρόπος που αποχτούσαν αυτά τα μέσα είχαν ιδιαίτερη σημασία στην εκλογή των ζώων.

Έτσι, λατρεύονταν τα ζώα που χρησίμευαν σαν πηγές ύπαρξης ή εκείνα που έκαναν κακό στο σπιτικό (αυτά τα ζώα τα φοβούνταν), ή εκείνα που ήταν εξαιρετικά χρήσιμα.
Διάφορες φυλές θεοποιούσαν τράγους (αρνιά), μοσχάρια, βόδια (το βόδι Άπις), γελάδες, ελέφαντες, ακόμα και γου
ρούνια.

Στο χριστιανικό ευαγγέλιο το περιστέρι παίζει το ρόλο του αγίου πνεύματος.
Αλλά το περιστέρι αναφέρεται και σε παλιότερους θρύλους για τη γέννηση άλλων θεών. 

Έτσι, η θεά της Ελλάδας Αφροδίτη παριστάνεται συχνά μ' ένα περιστέρι στο χέρι, γιατί τα περιστέρια θεωρούνταν δικά της ιερά πουλιά και βρίσκονταν σε με-γάλο αριθμό στους ναούς της.

Για τη ασσυριανή βασίλισσα Σεμιράμιδα λέγανε ότι είχε τάχα μεταμορφωθεί σε περιστέρι.
Το περιστέρι εμφανίζεται ακόμα και στους θρύλους άλλων θεών. Έτσι, η συριανή θεά Μα έπεσε απ’ τον ουρανό μέσα σ' ένα αυγό, που κατοπινά το κλώσησε μια περιστέρα.

Στους μύθους, ο Χνουμ, ένας από τους αιγυπτίους θεούς, έβγαλε απ’ το στόμα το αυγό από το όποιο κατοπινά γεννήθηκε ο θεός Φταχθάχ, ο δημιουργός των ά-στρων.

Ο Δίας μεταμορφώνεται κι αυτός σε περιστέρι, που μιλάει μ' ανθρώπινη λαλιά. Και ο αιγύπτιος θεός Άμων μετατράπηκε σε περιστέρι.
Η θεά Ίσταρ ή Αστάρτη, ήταν περιστερά και ύστερα απ’ αυτό, η περιστερά έγι
νε ιερό της πουλί. Και τη θεά Ίσιδα την παρασταίνουν μερικές φορές με μορφή θεϊκού πουλιού ή σαν το άγιο πνεύμα, που προστάτευε τον Όσιρι.

Ένας αρχαίος σλάβικος θρύλος για τη δημιουργία του κόσμου, μιλούσε για δυο περιστέρια που, τάχα, έφεραν τη φωτιά (τις αστραπές) από τους ουρανούς, τη βροχή, καθώς και τη θεϊκή πνοή, δηλαδή τον άνεμο.

Στη μυθολογία των αρχαίων Ινδών υπάρχει η επόμενη αφήγηση: 
«Ο βασιλιάς Βινάρα πήγαινε να θυσιάσει. Μια περιστέρα που την κυνηγούσε ένα γεράκι, ξεφεύ-γοντας απ’ τον εχθρό της, πέταξε στο βασιλιά και κάθισε στα γόνατα του. 
Το γεράκι ζήτησε την περιστέρα, αλλά ο βασιλιάς δεν ήθελε να του τη δώσει, σ' αντάλλαγμα πρόσφερε στο γεράκι ένα βόδι, έναν κάπρο, ένα ελάφι και ένα βουβάλι.
 «Δώσε μου καλλίτερα— είπε το γεράκι— τόσο κρέας απ’ το κορμί σου όσο ζυγίζει η περιστέρα». 

Τότε ο Βινάρα έκοψε ένα κομμάτι από το σώμα του, αλλά η περιστέρα ζύγιζε πιο πολύ. 
Ο βασιλιάς έκοψε άλλο ένα κομμάτι, αλλά το βάρος της περιστέρας μεγάλωνε ακόμα πιο πολύ. Τελικά, ο βασιλιάς κάθισε ο ίδιος στην ζυγαριά. 
Τότε το γεράκι του είπε: 
«Εγώ είμαι ο Ίνδρα, ο βασιλιάς του ουρανού και η περιστέρα είναι θεός της φωτιάς. 
Θέλαμε να δοκιμάσουμε την καλοσύνη σου, κι από δω και μπρος όλη η γη θα είναι γεμάτη από τη δόξα σου»

Κι έτσι, ο Άγνις, ο θεός της φωτιάς, μεταμορφώθηκε σε περιστέρι και ο Ίνδρα, που διαφέντευε τις αστραπές και τις βροντές, πήρε τη μορφή του γερακιού.»

Στα γερμανικά και ρούσικα παραμύθια διατηρήθηκε ο θρύλος των φτερών ή των πουκάμισων από πούπουλα περιστεριού, πάπιας ή κύκνου.
Φορώντας αυτά τα πουκάμισα, οι μαγικές παρθένες μεταμορφώνονταν σε περιστέρες, πάπιες, κύκνους και όταν τα έβγαζαν ξαναγίνονταν πάλι παρθένες.

Κοντά στο Δία, το περιστέρι είχε κιόλας για αποστολή να του προμηθεύει τροφή: τα περιστέρια του έφερναν την αμβροσία (τροφή των θεών).

Η λέξη «πνεύμα» σήμαινε στην αρχή άνεμος, πνοή, αναπνοή.
«Το εδάφιο για το βιβλίο των περιστεριών» 25 υποστηρίζει κιόλας ότι οι άνεμοι γεννήθηκαν από το άγιο πνεύμα.

Συναντάμε και την έξης προσφώνηση στο άγιο πνεύμα:

«Συ πουλί, πουλί μου απ’ τον παράδεισο, συ που τη νύχτα κοιμάσαι λίγο, ξυπνάς με τα χαράματα και κελαηδάς βασιλικά τραγούδια». 

Γι’ αυτό το λόγο στη Ρωσία, πριν απ’ το Μεγάλο Πέτρο δεν έτρωγαν περιστέρια.
Μερικοί θρήσκοι θεωρούν και σήμερα ότι είναι αμαρτία να κυνηγάς και να τρως περιστέρια. 

Λέγεται ότι, όταν κανένας σκοτώνει αυτό το πουλί, στο σπίτι του δε θα γεννάνε πια τα ζωντανά.
Αντίθετα, το σπίτι όπου τρέφουν περιστέρια είναι ένα ευτυχισμένο σπίτι, όλα πάνε καλά σ' αυτούς που το κατοικούνε και το ίδιο το σπίτι προστατεύεται από τη φωτιά. 
Αν κάποιο κτίριο πάρει κάπου φωτιά, τότε πρέπει να πετάξουν στο σπίτι που καίγεται ένα άσπρο περιστέρι.

Σ' αυτές τις δοξασίες το περιστέρι θεωρείται πουλί αφιερωμένο στη βροντή, την αστραπή και τη φωτιά, είναι ο μεσάζοντας ανάμεσα στο θεό και στους ανθρώπους, είναι το άγιο πνεύμα. 
Το περιστέρι φέρνει και την καταστροφική φωτιά και τις καταρρακτώδεις βροχές και τη φλόγα του κεραυνού.

Στον ασσυριο— βαβυλωνιακό θρύλο για τον κατακλυσμό λέγεται ότι την έβδομη μέρα μετά τον κατακλυσμό, ο Ουτναπιστίμ ξαπόλησε μια περιστέρα.
Η περιστέρα πέταξε, αλλά γύρισε πίσω, γιατί δε βρήκε που να σταθεί.
Ύστερα έστειλε μια χελιδόνα, αλλά κι αυτή επέστρεψε. Μετά απ’ αυτό ο Ουτναπιστίμ ξαπόλησε ένα κοράκι που δεν ξαναγύρισε γιατί βρήκε μερικά ψοφίμια να φάει.

Στη βιβλική αφήγηση για τον κατακλυσμό λέγεται ότι στην αρχή ο Νώε ξαπόλησε ένα κοράκι που αφού πέταξε, γύρισε πίσω.
Τότε ο Νώε ξαπόλησε το περιστέρι που την πρώτη φορά ξαναγύρισε, αλλά ξαναπετώντας έπειτα από εφτά μέρες επέστρεψε μ' ένα πράσινο κλωνάρι ελιάς στο ράμφος του. 

Σύμφωνα μ' έναν άλλο θρύλο, το ίδιο το κοράκι γεννήθηκε κάποτε από ένα περιστέρι άσπρο και μετατράπηκε, σε μαύρο κοράκι μόνον όταν βρώμησε και μιάνθηκε απ’ τα. ψοφίμια.

Μπορούμε ν' αναφέρουμε δεκάδες άλλους παρόμοιους θρύλους, όπου λέγεται ότι το περιστέρι, που απ’ τους πανάρχαιους, καιρούς έζησε δίπλα στον άνθρωπο και έγινε φίλος του, παίζει το ρόλο του μεσάζοντα μεταξύ θεού και ανθρώπων, του αγγελιαφόρου που αναγγέλλει τη σωτηρία (το τέλος του κατακλυσμού) και τελικά μεταμορφώνεται σε άγιο πνεύμα. 
Είδαμε ότι στις πανάρχαιες θρησκείες — την αιγυπτιακή, τη συριακή, τη φοινικική κ.λπ. — το περιστέρι και η περιστέρα θεωρούνται ιερά πουλιά.

Η χριστιανική θρησκεία δανείστηκε τη λατρεία αυτού του πουλιού από τις εικόνες των αιγυπτιακών, φοινικικών κ.λπ. ναών.

Η περιστέρα, που στους χριστιανούς ενσαρκώνει το άγιο πνεύμα, είναι λοιπόν το ίδιο πουλί που είχε θεοποιηθεί στις αρχαίες θρησκείες, το πουλί που υψώνεται από τη γη στους ουρανούς, που επικοινωνεί με τους θεούς, τους φέρνει τις ειδήσεις και τις παρακλήσεις των ανθρώπων, κατεβαίνει απ’ τον ουρανό με τη μορφή «αγίου πνεύματος», ρίχνεται στις φλόγες, προκαλώντας ένα δεισιδαιμονικό τρόμο, πετάει ανήσυχο πριν από την καταιγίδα, ενσαρκώνοντας την καταιγίδα, τον άνεμο, και, τέλος, κάθεται στον ουράνιο θόλο πάνω απ’ το θρόνο του θεού, πάνω απ’ το κεφάλι του μάλιστα «πλανιέται» από πάνω του και τον σκιάζει με τις φτερούγες του.

Στην αρχαία χριστιανική φιλολογία φαίνονταν ξεκάθαρα η σχέση ανάμεσα στο ιερό περιστέρι -το άγιο πνεύμα- και τη θεά της γονιμότητας, τη θεομήτορα.

Αυτό βγαίνει, λόγου, χάρη, και από το γεγονός ότι στη χριστιανική «αγία τριάδα» που απαρτίζεται από τον θεό-πατέρα, τον θεό-γιο και το άγιο πνεύμα, αυτό το άγιο πνεύμα κατέχει ολοφάνερα τη θέση της θεομήτορος.

Στο λεγόμενο «εβραϊκό ευαγγέλιο», που απορρίφθηκε από την εκκλησία, ο Ιησούς Χριστός λέει απροκάλυπτα: «Η μάνα μου, το άγιο πνεύμα, μ' έπιασε απ’ τα μαλλιά και με απόθεσε στο βουνό Θαβώρ».

Και, τέλος, οι αιρετικοί χριστιανοί στα παλιά χρόνια οι λεγόμενοι βαλεντινιανοί, έβλεπαν επίσης στο άγιο πνεύμα τη «δοξασμένη μάνα».

Γεννάται λοιπόν το ερώτημα, αν το άγιο πνεύμα ήταν γένους θυληκού,πως έμεινε έγκυος η παρθένος Μαρία..?

*Από το βιβλίο του Εμμανουήλ Γιαροσλάβσκι :
ΠΩΣ ΓΕΝΝΙΟΥΝΤΑΙ,
ΖΟΥΝ ΚΑΙ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ
ΟΙ ΘΕΟΙ
ΚΑΙ ΟΙ ΘΕΕΣ

-)(- ΑΠΟΒΟΛΗ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΑΣΙΑΤΙΚΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΠΟΥ ΥΒΡΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΒΑΛΛΟΥΝ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΘΝΟΣ!



₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪ ЭЄ ₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪

-ΣΤΑ ΕΠΙΣΗΜΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, ποὺ ὁρίζουν καὶ σήμερα τὶς
θεολογικές, ἰδεολογικὲς καὶ θρησκευτικὲς «συντεταγμένες»
τῆς θρησκείας της σημερινής Ελλάδας,
ὄχι μόνον ἀπηχεῖται ἀκόμη μὲ ἐμφανέστατο τρόπο
τὸ ἱστορικῶς ἀταύτιστον τοῦ Χριστιανισμοῦ μὲ τὸν Ἑλληνισμό,
ἀλλὰ ἐξακολουθεῖ νὰ ὑπάρχῃ σ’ αὐτὰ
καὶ ἡ παλαιὰ αἰτία τῆς ἐχθρικῆς στάσεως τοῦ πρώτου ἐναντίον
τοῦ δευτέρου.

Ὅπως ἀμέσως γίνεται ἀντιληπτὸ ἀπὸ μιὰ ἁπλῆ
ἀνάγνωση τῆς «Παλαιᾶς Διαθήκης », στὰ βιβλία της

α) ἰχνηλατεῖται σχεδὸν παντοῦ ἡ προσπάθεια διαστρεβλώσεως
ἢ σφετερισμοῦ ἢ χρονικῆς συρρικνώσεως
τῆς Ἱστορίας μας, τῆς Ἑλληνικῆς Ἱστορίας
– πρᾶγμα ποὺ φυσικὰ δὲν γίνεται εἰς βάρος τῆς Ἱστορίας
οἱουδήποτε (τότε ἀνύπαρκτου ἱστορικὰ ἄλλωστε)
σημερινοῦ χριστιανικοῦ λαοῦ,

β) γίνεται ἄμεση καὶ «ὀνομαστὶ» πολιτικὴ ἐπίθεση
ἐναντίον τοῦ Ἑλληνισμοῦ, τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς ἑλληνικότητας
γενικῶς σὲ πλεῖστα ὅσα χωρία μὲ ἐκπλήσσοντα
φανατισμό, κακότητα καὶ μῖσος
– πρᾶγμα ποὺ ἐπίσης δὲν γίνεταιφυσικὰ εἰς βάρος
οἱουδήποτε (τότε ἀνύπαρκτου ἱστορικὰ ἄλλωστε)
σημερινοῦ χριστιανικοῦ λαοῦ ἢ κράτους.

Ἔχει ἴσως ἰδιαίτερη ἀξία νὰ σημειώσουμε ἐδῶ,
ὅτι οἱ μισελληνικὲς αὐτὲς ὑποθῆκες καὶ παραγγέλματα,
ποὺ περιέχονται στὰ κείμενα αὐτά,
ἔγιναν πράξη ἐπὶ αἰῶνες πολλοὺς καὶ γίνονται
ἀκόμη καὶ σήμερα ἀπὸ διάφορους,
εἰς βάρος τοῦ Ἑλληνισμοῦ εἰδικώτερα.

Τὰ ἀνωτέρω, νομίζομε, στοιχειοθετοῦν ἐξ ἀντικειμένου
καὶ κατ’ ἀπόλυτον λογικήν,
ἱστορικὴν καὶ ἐθνικὴν συνέπειαν μιὰ ἰδιάζουσα
θέση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος
μεταξὺ ὅλων τῶν ἄλλων χριστιανικῶν ἐκκλησιῶν,
ποὺ μπορεῖ νὰ συνοψισθῇ μ’ ἕνα καίριο
γιὰ τὴν ἱστορικὴ πορεία τοῦ Ἑλληνισμοῦ ἐρωτηματικό,
τὸ ἀκόλουθο:

– Ἐπιτρέπεται ὁ σημερινὸς Ἑλληνισμὸς νὰ διατηρῇ
ὡς «ἱερὸ βιβλίο» του τὴν «Παλαιὰ Διαθήκη»;

Στοιχειοθετεῖται ὡσαύτως ἐξ ἀντικειμένου καὶ κατ’ ἀπόλυτον
λογικήν, ἱστορικὴν καὶ ἐθνικὴν συνέπειαν πρὸς τὰ
δεδομένα ποὺ ἀνεπτύχθησαν ἕνα ζωτικὸ
γιὰ τὸν σημερινὸ Ἑλληνισμὸ αἴτημα, τὸ ἀκόλουθο:

– Ὑπάρχει ἐθνικὴ ἀνάγκη μιᾶς αὐτονόητης, αὐτόλογης
καὶ αὐτοδίκαιης ἀποφάσεως τῆς χριστιανικής Ἐκκλησίας,
ἡ ὁποία νὰ ἀποκηρύσσῃ καὶ νὰ ἀποβάλλῃ ἀπὸ
τὰ ἱερὰ κείμενα της
εἴτε ὁλόκληρο τὸ «σῶμα» τῶν βιβλίων τῆς Παλαιᾶς
Διαθήκης εἴτε τοὐλάχιστον τὰ μέρη ἐκεῖνα ποὺ κατάφωρα
στρέφονται κατὰ τοῦ Ἔθνους μας, τῆς Ἱστορίας μας,
τῶν Ἑλλήνων ὀνομαστικῶς
καὶ τοῦ Ἑλληνικοῦ μας Πνεύματος καὶ Πολιτισμοῦ.

₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪ ЭЄ ₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪