Δευτέρα, 29 Μαΐου 2017

Kούρος μεγάλης αρχαιολογικής αξίας βρέθηκε κρυμμένος κάτω από τη θέση του συνοδηγού αυτοκινήτου στην περιοχή Ισθμού της Κορίνθου.


Ενεπίγραφος κούρος, ο οποίος κατασχέθηκε στα χέρια ημεδαπών αρχαιοκαπήλων, αλητών, αναφέρει
 με κρητικά και ιερατικά ιερογλυφικά, πάνω στο στέρνο του και στην κοιλιά , ότι είναι
ο Απόλλων Ήλιος, πότης θηρών, και πρέπει να λατρεύεται από αρχή του σεληνιακού μηνός
 και από κάθε ανατολή του Ηλίου.

Συνελήφθησαν στην Κόρινθο, μετά από ευρεία επιχείρηση, της διεύθυνσης ασφάλειας Αττικής,
δύο (2) ημεδαποί ηλικίας 36 και 63 ετών για παράνομη κατοχή και μεταφορά προς περαιτέρω
διάθεση αρχαιότητας, έναντι 200.000 ευρώ.






πηγή:kartson.blogspot

Κυριακή, 28 Μαΐου 2017

Συλλογή αρχαίων αντικειμένων της Κορίνθου στο Εθνικό Μουσείο Βαρσοβίας!



Ένα από τα πιο αξιόλογα εκθέματα του Εθνικού Μουσείου Βαρσοβίας, στην Πολωνία είναι η «Συλλογή της Κορίνθου». Μια αίθουσα του μουσείου με πλήθος από αρχαία ελληνικά κεραμικά. Ένας τεράστιος κρατήρας και άλλα μικρότερα αγγεία, σε άριστη κατάσταση, διακοσμημένα με υπέροχες παραστάσεις. Όλα του 7ου αιώνα π.Χ.

Σε μια επίσκεψή μου στο μουσείο πριν μερικά χρόνια είχα μιλήσει με μία υπάλληλο.
- Πως βρέθηκαν όλα αυτά εδώ; την είχα ρωτήσει.
- Πολωνική αρχαιολογική αποστολή είχε πραγματοποιήσει ανασκαφές στην Αρχαία Κόρινθο. Στο τέλος μοιράστηκαν τα ευρήματα, τα μισά στο ελληνικό κράτος, και τα άλλα μισά τα πήραμε εμείς. Μου απάντησε.
Η κυρία αυτή δεν γνώριζε ούτε πότε είχε γίνει αυτό, ούτε τίποτα περισσότερο.


Πριν ένα χρόνο βρέθηκα πάλι στην Βαρσοβία. Το μουσείο ανακαινιζόταν και η «Συλλογή της Κορίνθου» δεν ήταν ανοικτή στο κοινό.
Έστειλα τότε ένα e-mail στον διευθυντή του Πολωνικού Ινστιτούτου Μεσογειακής Αρχαιολογίας. Μου απάντησε αμέσως και μου δήλωσε άγνοια πάνω στα ερωτήματά μου. Με παρέπεμψε στον διευθυντή του μουσείου, από τον οποίο δεν πήρα ποτέ απάντηση.



Συνέχισα την έρευνα στο διαδίκτυο. Έμαθα πως ανασκαφές στην Κόρινθο είχε πραγματοποιήσει η αμερικανική αρχαιολογική σχολή. Για Πολωνούς στην Κόρινθο δεν βρήκα απολύτως τίποτα.
Το 1976 στα πλαίσια του εορτασμού της ημέρας του γραμματοσήμου, τα Πολωνικά Ταχυδρομεία είχαν εκδώσει μία σειρά με παραστάσεις από τα αγγεία της «Συλλογής της Κορίνθου». Αν δεχθούμε πως οι πληροφορίες της υπαλλήλου ήσαν αληθείς τότε πότε έγινε η ανασκαφή αυτή; Σίγουρα πριν από το 1976 που εκδόθηκαν τα γραμματόσημα αυτά. Ακόμα πριν από το 1964, όταν με νομοθετική ρύθμιση απαγορεύτηκε η μοιρασιά αρχαιοτήτων.



Επίσης μετά το 1920, όταν η Πολωνία γίνεται ανεξάρτητη χώρα. Η πολεμική και εμφυλιακή εποχή του 1939-1949 επίσης αποκλείεται. Το ίδιο και η περίοδος 1950-1964 πρέπει να αποκλειστεί λόγω του Σιδηρού Παραπετάσματος και του ψυχρού πολέμου. Τι μένουν, τα χρόνια του μεσοπολέμου.
Αυτά για την ώρα, η έρευνα συνεχίζεται.



Του Δημήτρη Περδίκη.

ΠΗΓΗ: http://stamps-philatelic.blogspot.gr
πηγή: αρχείον πολιτισμού

Πέμπτη, 25 Μαΐου 2017

Σε 30 ευρωπαϊκές χώρες διδάσκονται αρχαία Ελληνικά σε δημόσια σχολεία.


Υπάρχει ένα σχολείο στην «καρδιά» της Αθήνας που διδάσκει την Ελληνική γλώσσα, αλλά και αρχαία Ελληνικά σε ξένους που ζούνε στην Ελλάδα.

Το Σχολείο Ελληνικής Γλώσσας και Πολιτισμού «Μέγας Αλέξανδρος» ιδρύθηκε στην Αθήνα το 1972 και στεγάζεται σε ένα παραδοσιακό κτίριο στο κέντρο δίπλα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. Η ονομασία «Μέγας Αλέξανδρος» δόθηκε για να θυμίζει την μεγάλη εξάπλωση της ελληνικής γλώσσας, που ακολούθησε την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου μέχρι τις Ινδίες.

Από το 1995 προσφέρει μαθήματα νέων Ελληνικών σε ξένους για όλα τα επίπεδα, αρχαία Ελληνικά, ειδικά προγράμματα όπως Ελληνικά για ειδικούς – επαγγελματικούς σκοπούς (επιχειρηματικά, επιστημονικά), σεμινάρια επιμόρφωσης καθηγητών, αλλά και πολλά προγράμματα.

Εκτός από το κεντρικό σχολείο στην Αθήνα, λειτουργούν παραρτήματα στη Θεσσαλονίκη, τα Χανιά, αλλά και την Σόφια και την Φιλιππούπολη της Βουλγαρίας. Ο διευθυντής του σχολείου Κωνσταντίνος Καρκανιάς μιλά στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων για την διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών σε λύκεια ευρωπαϊκών χωρών.

Σε πόσες χώρες του εξωτερικού διδάσκονται αρχαία Ελληνικά στα δημόσια σχολεία;

Στο σχολείο μας διδάσκουμε νέα και αρχαία Ελληνικά, κυρίως σε ενήλικες που έρχονται για αυτόν τον σκοπό απ’ όλο τον κόσμο. Στην πρόσφατη ομιλία που έκανα στην ημερίδα που οργάνωσε ο Οργανισμός για την Διάδοση της Ελληνικής Γλώσσας (ΟΔΕΓ), παρουσίασα ιδιαίτερα τα σχολεία στα οποία διδάσκονται αρχαία ελληνικά στην Ευρώπη.

Αυτή τη στιγμή διδάσκονται αρχαία ελληνικά σε σχεδόν 30 ευρωπαϊκές χώρες από την Πορτογαλία έως την Ρωσική Ομοσπονδία και από την Αγγλία έως την Ιταλία.

Είναι αλήθεια ότι σε πολλές χώρες ο αριθμός μαθητών που παρακολουθούν τα μαθήματα έχει μειωθεί σημαντικά κατά την διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών επειδή σε πολλές χώρες έχει επικρατήσει η άποψη, ότι τα αρχαία ελληνικά είναι μια «πεθαμένη» γλώσσα. Υπάρχουν εν τούτοις ισχυρές εστίες αντίστασης σε πολλές χώρες και κυρίως στην Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιταλία.

Οι υποστηρικτές της συνέχισης και ενίσχυσης της διδασκαλίας των αρχαίων ελληνικών προβάλλουν ισχυρά επιχειρήματα όπως το ότι δεν είναι νεκρή γλώσσα και ότι η επαφή των νέων με τα κλασικά κείμενα τούς κάνει καλύτερους ανθρώπους, καλύτερους πολίτες και καλύτερους επαγγελματίες – επιστήμονες.

Η Ιταλία κατέχει την πρώτη θέση στην εκμάθηση των αρχαίων ελληνικών. Σε πόσα σχολεία και πόσοι Ιταλοί μαθητές δημόσιων σχολείων μαθαίνουν αρχαία ελληνικά;
Στην Ιταλία διδάσκονται τα αρχαία ελληνικά σε 783 κλασικά λύκεια κατανεμημένα σε όλη τη χώρα, τα οποία παρακολουθούν περισσότεροι από 320 χιλιάδες μαθητές. Τα αρχαία διδάσκονται και στις πέντε τάξεις των κλασικών λυκείων με περίπου πέντε ώρες ανά εβδομάδα.
Πρέπει να σημειωθεί ότι σε αυτά τα λύκεια στέλνουν τα παιδιά τους, μεταξύ άλλων, οι οικογένειες των επιστημόνων, των πολιτικών, των επιχειρηματιών.

Είναι αλήθεια ότι και εκεί οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών προσπαθούν να μειώσουν την χρηματοδότηση αυτών των λυκείων, αλλά υπάρχουν πάρα πολλοί και πολιτικοί και εκπαιδευτικοί και γονείς οι οποίοι αντιστέκονται.

Το σχολείο σας «Μέγας Αλέξανδρος» έχει συνεργαστεί με σχολεία του εξωτερικού και εξέδωσε ένα βιβλίο εκμάθησης της νεοελληνικής γλώσσας για όσους γνωρίζουν τα αρχαία ελληνικά;
Πράγματι, για να αντιμετωπίσουμε αυτή την ειδική κατηγορία μαθητών μας, προτείναμε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή -«Πρόγραμμα ΣΩΚΡΑΤΗΣ», την χρηματοδότηση μιας μεγάλης διετούς δράσης για την ανάπτυξη ειδικού εκπαιδευτικού υλικού. Σε αυτή μας την πρόταση είχαμε εταίρους κλασικά λύκεια από τέσσερις ευρωπαϊκές χώρες και συγκεκριμένα την Ισπανία, την Ιταλία, την Αυστρία, την Βουλγαρία και το Βέλγιο (Καθολικό Πανεπιστήμιο της Λουβαίν).

Έτσι αναπτύξαμε ένα βιβλίο και έναν οπτικό δίσκο με την χρήση των οποίων μπορούν όσοι γνωρίζουν αρχαία ελληνικά να μάθουν νέα Ελληνικά στα επίπεδα Β1 και Β2.
Σε πόσα σχολεία του εξωτερικού γίνεται μάθημα με βάση την ύλη αυτού του βιβλίου; Αυτό τι μπορεί να σημαίνει για την Ελλάδα και τον πολιτισμό της, εκτός από το γεγονός ότι νεαροί μαθητές του εξωτερικού μαθαίνουν να αγαπούν την Ελλάδα;

Αυτή τη στιγμή, από όσο εμείς γνωρίζουμε, το βιβλίο χρησιμοποιείται σε περισσότερα από 30 σχολεία, αλλά είναι πιθανόν ο αριθμός να είναι μεγαλύτερος, αφού το κάθε σχολείο στο εξωτερικό μπορεί να επιλέξει και να συστήσει στους μαθητές του να αγοράσουν ό,ποια βιβλία θέλουν.

Είναι προφανές ότι η «αποκάλυψη» στους νέους μαθητές πως τα νέα ελληνικά δεν είναι μια διαφορετική γλώσσα από τα Αρχαία, αλλά είναι απλά ένας σταθμός σε μια εξέλιξη, η οποία ξεκινά από τον Όμηρο, συνεχίζει στα Κλασικά χρόνια, μετά στα Ελληνιστικά, τα χρόνια της Καινής Διαθήκης, την Ρωμαϊκή Εποχή, το Βυζάντιο, την Τουρκοκρατία για να φτάσουμε στην σημερινή γλώσσα.

Αυτό αποδεικνύει ότι τα αρχαία ελληνικά δεν είναι νεκρά και βοηθά τους καθηγητές να πείσουν τους γονείς να επιλέξουν μαθήματα αρχαίων ελληνικών. Πιστεύω ότι η κατανόηση αυτής της αλήθειας από νέους μαθητές σε όλο τον κόσμο αποτελεί την μεγαλύτερη προβολή για την ελληνική γλώσσα και την Ελλάδα.

Στους στόχους σας είναι να εκδοθούν κι άλλα βιβλία που απευθύνονται σε ξένους μαθητές που επιθυμούν να μάθουν την ελληνική γλώσσα;
Θέλω να σημειώσω ότι εμείς από το 1975 μέχρι και σήμερα έχουμε αναπτύξει μαζί με άλλα ευρωπαϊκά σχολεία και πανεπιστήμια μια μεγάλη σειρά βιβλίων (είκοσι) για την διδασκαλία της νέας ελληνικής γλώσσας για γενικούς και ειδικούς σκοπούς.

Αυτά τα βιβλία χρησιμοποιούνται και στα δικά μας σχολεία, στην Ελλάδα και την Βουλγαρία, αλλά και στα σχολεία των εταίρων μας σε πολλά ευρωπαϊκά σχολεία και πανεπιστήμια, αλλά και σε πολλά άλλα σχολεία στον κόσμο. Θέλω να προσθέσω, ότι, όπως φαίνεται από τους τίτλους των βιβλίων, προσπαθούμε να συνδυάσουμε την γλωσσική εκπαίδευση με στοιχεία πολιτισμού και ιστορίας της χώρας μας. Παραδείγματος χάριν στα βιβλία της σειράς «Ταξίδι στην Ελλάδα» ταξιδεύουμε με τους μαθητές μας σε μια πόλη σε κάθε κεφάλαιο και παρουσιάζουμε σύντομα ιστορικά και πολιτιστικά στοιχεία, μαζί και τραγούδια που έχουν γραφεί για αυτήν.

Επίσης πρέπει να πω ότι το βιβλίο «Γνωρίζεις ήδη Ελληνικά», στηρίζεται στις χιλιάδες Ελληνικές λέξεις που υπάρχουν στις Ευρωπαϊκές γλώσσες.

Τελειώνοντας θέλω να πω, ότι σε όλες τις χώρες του κόσμου υπάρχουν άνθρωποι όλων των ηλικιών που θέλουν να μάθουν ελληνικά, τις πιο πολλές φορές όχι για επαγγελματικούς λόγους, αλλά από αγάπη για την Ελλάδα.
Σε αυτούς σίγουρα ανήκουν όσοι μαθαίνουν αρχαία Ελληνικά στα σχολεία τους.

πηγή: apocalypsejohn.com

Τετάρτη, 24 Μαΐου 2017

Γενέθλια: Η Αρχή του Άθλου.


Η πανίερη ελληνική γλώσσα μας αποκαλύπτει με την υψίστης θεολογικής-εσωτερικής σημασίας λέξη Γενέθλια τα εξής:

Γενέθλια : Γένεσις δηλαδή η  αρχή η εκκίνηση  το ξεκίνημα του Άθλου

Και γι αυτό το λόγο γράφεται με ένα ν

Δεν ετυμολογείται η λέξη Γενέθλια  από την λέξη Γέννηση που γράφεται με δύο ν που όπως γνωρίζουμε  νοηματοδοτεί την πράξη  της γεννήσεως

Άρα η θεολογική σημαντική των Γενεθλίων εννοιοδοτεί την πραγματική εσωτερική λειτουργία  που ενεργοπoιείται κατά την εκάστοτε γέννηση μας, το ότι δηλαδή, η ψυχική μας εξέλιξη απαιτεί να επιτελέσουμε σε κάθε ενσάρκωση μας με επιτυχία τους αντίστοιχους πνευματικούς  άθλους  για την τελική μας αναγωγή.

Και ποιοι είναι αυτοί οι άθλοι;

Είναι όλα αυτά τα ηρωικά επιτεύγματα των πανανθρώπινων ελληνικών ηρωικών προτύπων που η πάνσεπτη ελληνική μυθολογία μας παρέδωσε και που οι Έλληνες ακόμα και σήμερα οφείλουν να έχουν ως πνευματικά πρότυπα

Του Ηρακλή του Οδυσσέα του Θησέα του Ιάσονα και απειροπληθών άλλων Ηρώων της μυθολογίας  μας

Όμως,  κατά την μελέτη των άθλων αυτών φυσικά και χρειάζεται να αποπειραθούμε των αποσυμβολισμών τους  και να μην τους αναγιγνώσκουμε   ως απλές ευφάνταστες ιστορίες. Ευτυχώς όμως η επισταμένη μελέτη της Ελληνικής Θεολογίας δύναται να μας αποδώσει όλους τους εσωτερικούς συμβολισμούς τους και η προσπάθεια αυτή είναι και ένας από τους βασικότερους πυλώνες δημιουργίας του συγκεκριμένου ιστοχώρου.

Είθε να καταστούμε, κατά τους γήινους κύκλους μας,  Ήρωες-Έρωες και με ερωτική ορμή  σθένος και αυτοσυνείδηση να ξεκινήσουμε την επιτέλεση των άθλων μας

Είθε να φανούμε αντάξιοι και να αντεπεξέλθουμε των δεινών μόχθων που αυτοί οι άθλοι απαιτούν

Είθε να περατωθούν οι εξελικτικοί μας ηρωικοί αγώνες από επιτυχία για να μπορέσουμε να αναγωγήσουμε  την ψυχή μας.



ἥρωες δὲ ὡς ἔρωές τινες ὄντες καὶ ἤρωες οἷον ἐρωτικοὶ καὶ διαλεκτικοὶ ἐρασταὶ τοῦ θεοῦ
(Βλ Ιεροκλής «Υπόμνημα εις τα Πυθαγορικά Χρύσα Έπη» 3.6.3)
Ο γνήσιος εραστής της θεωρίας(γνώσεως) δεν απομακρύνεται από τον πόνο(κόπο), αλλά όσο δυσκολότερη είναι η αντιλήψις (της θεωρίας-γνώσεως) τόσο πιο πρόθυμα την κυνηγά χωρίς να δειλιάζει μπροστά στους άθλους.
(Πρόκλος «Εις Παρμενίδην» 681.21)


πηγή: Ελληνική Θεολογία

Παρμενίδης Ιω. Μπουσίου

Πολιτισμολόγος-Μελετητής Ελληνικής Θεολογίας

Δευτέρα, 22 Μαΐου 2017

Η Πεντάλφα, οι αρχαίοι Έλληνες & ο Πυθαγόρας.


Η πεντάλφα είναι ένα δυνατό σύμβολο, πολύ παρεξηγημένο και πολύ κακοποιημένο από διάφορους κύκλους.
Είναι ένα σύμβολο ενέργειας και δυνάμεων, που δυστυχώς ξέπεσε σε μιαρά χέρια.

Οι αρχαίοι Έλληνες την ονόμαζαν επίσης «Πεντάγραμμον», διότι αποτελείται από 5 γραμμές, «Πεντάγωνον» διότι έχει 5 γωνίες και «Πεντάμυχος».

Την συναντάμε αρχικά ως σύμβολο της Πυθαγόρειας φιλοσοφίας της τελειότητας του ανθρώπου, του Θεού Εντός και της αιωνιότητας.

Κατά τον Πυθαγόρα, ο αριθμός 5 είναι ο αριθμός του ανθρώπου και της Ψυχής.

Κάθε άκρη της Πεντάλφας σχετίζεται με ένα στοιχείο, που δίνει ζωή στον άνθρωπο αλλά και που δημιουργεί ο άνθρωπος: γη-ύλη, νερό-υγρά, αέρας-ανάσα, φωτιά-ενέργεια, ψυχή-νους.

Η πεντάλφα κατασκευάζεται από ένα κανονικό πεντάγωνο φέρνοντας τις διαγώνιους στο πεντάγραμμο αυτό.

Η πεντάλφα συνδέεται με τη χρυσή τομή φ: ο λόγος κάθε ευθύγραμμου τμήματος που εμφανίζεται σε αυτή ως προς το αμέσως μικρότερό του ισούται με τη χρυσή τομή.

Η χρυσή τομή ορίζεται ως το πηλίκο των θετικών αριθμών όταν ισχύει που ισούται περίπου με 1,618. Θεωρείται ότι δίνει αρμονικές αναλογίες και για το λόγο αυτό έχει χρησιμοποιηθεί στην αρχιτεκτονική και τη ζωγραφική, τόσο κατά την αρχαία Ελλάδα όσο και κατά την Αναγέννηση.

Την χρυσή τομή εισήγαγε και υπολόγισε ο Πυθαγόρας, (585 - 500 π.Χ.).

Για τους Πυθαγόρειους η Πεντάλφα υπήρξε έμβλημα, την ονόμαζαν «ΥΓΙΕΙΑ» και ήταν το αναγνωριστικό τους («Υγιαίνετε»).

Η ΥΓΙΕΙΑ συμβόλιζε το αντίθετο του θανάτου. Όχι όμως του υλικού θανάτου, αλλά του πνευματικού. Γι αυτό και το κέντρο της Πεντάλφας συμβόλιζε την αθάνατη Ζωή.

Η πεντάλφα ήταν ένα από τα βασικά σύμβολα των Πυθαγορείων, πολύ σεβαστό.

Οι μαθηματικές και γεωμετρικές ιδιότητες του σχήματος, το οποίο αποτελεί μία από τις πλευρές του τέλειου δωδεκάεδρου, το είχαν αναγάγει σε ιερότατο σύμβολο.

Για τους νεοπυθαγόρειους τα τέσσερα άκρα συμβόλιζαν τα τέσσερα στοιχεία της φύσης και το πέμπτο, το οποίο τείνει προς τα επάνω, συμβόλιζε το θείο. Σε κάθε κορυφή αντιστοίχιζαν ένα γράμμα, το πρώτο από τις εξής λέξεις:

Ύδωρ

Γαία

Ιδέα (ή Ιερόν)

Ειλή (η θερμότητα του Ηλίου)

Αήρ

Τα εναρκτήρια γράμματα αυτών των λέξεων έδιναν το αρκτικόλεξο ΥΓΕΙΑ, διότι θεωρούσαν πως όποιος το φοράει επάνω του θα γεμίζει από τη δύναμη και θα είναι πάντα υγιής.

Η «Πεντάμυχος» ήταν άλλη μια ονομασία της Πεντάλφας για τους Πυθαγόρειους, της οποίας η σημασία είναι «το βαθύτερο Είναι», «το κέντρο της ύπαρξης».

Ο Φερεκύδης (που πιθανολογείται ότι υπήρξε δάσκαλος του Πυθαγόρα) έγραψε μια δική του εκδοχή της Θεογονίας και την ονόμασε «Πεντάμυχος».

Πιθανολογείται λοιπόν ότι αυτή η ονομασία της Πεντάλφας από τους Πυθαγόρειους, προέρχεται από τον Φερεκύδη.

Ο Πλάτωνας χαρακτήριζε την Πεντάλφα ως «σύμβολο των Ουρανών» και οι μεταγενέστεροί του συνέδεσαν την Πεντάλφα με τα 5 πλατωνικά στέρεα, ως εξής:
Τετράεδρο - Φωτιά, Κύβος - Γη, Οκτάεδρο - Αέρας, Δωδεκάεδρο - Πνεύμα και Εικοσάεδρο - Νερό.

Αργότερα, ο φημισμένος Ελληνοαιγύπτιος ο Κλαύδιος Πτολεμαίος (87-150 μ.Χ. περίπου) συνέδεσε τους 5 ‘δευτερεύοντες’ πλανήτες με την Πεντάλφα και τα στοιχεία, ως εξής: Άρης - Γη, Κρόνος - Νερό, Αφροδίτη - Αέρας, Δίας - Φωτιά, Ερμής - Πνεύμα.

Στην όρθια Πεντάλφα τοποθετούνται ως εξής: ο Ερμής στην πάνω γωνία, ο Άρης στην αριστερή, ο Κρόνος στην κάτω αριστερή, η Αφροδίτη στην κάτω δεξιά και ο Δίας στην δεξιά.

 Κατά τον Πτολεμαίο, τα δύο δεξιά στοιχεία είναι καλόβουλα, ενώ τα δύο αριστερά είναι κακόβουλα. Η κορυφή είναι ουδέτερη, εξισορροπώντας τα 4 στοιχεία.

Οι δύο κύριοι πλανήτες, Ήλιος και Σελήνη, στέκονται πάνω από την Πεντάλφα, δεξιά και αριστερά, αντίστοιχα.

Σε μερικά από τα νεότερα μυστικιστικά συστήματα, μπορούμε να βρούμε τον Ήλιο και την Σελήνη στο κέντρο της Πεντάλφας, ‘δεμένα’ μεταξύ τους έτσι, που να θυμίζουν το Ταοϊστικό Γινκ-Γανγκ.

Από τον Μεσαίωνα και μέχρι τις μέρες μας, ξανασυναντάμε την Πεντάλφα στις λαϊκές παραδόσεις και δεισιδαιμονίες της ελληνικής υπαίθρου, ως φυλαχτό προστασίας από τα κακόβουλα αερικά του δάσους.

~*~*~

Η Πεντάλφα είναι από τα λίγα σύμβολα που συναντάμε σε τόσες πολλές θρησκείες και φιλοσοφίες του κόσμου.
Εδώ και χιλιετίες τιμάται με σεβασμό, προστατεύει τον κάτοχο από δαίμονες (είτε αυτοί είναι προσωπικοί είτε όχι) και αντιμετωπίζεται ως σύμβολο σοφίας, γνώσης, ευτυχίας και ζωής.

Η συσχέτισή της με τον Σατανισμό είναι εκφυλισμός και ύβρης.

Κυριακή, 21 Μαΐου 2017

Περί «θαυμάτων» και περί της υστερικής τους αναζητήσεως.


«Όσο για τα θαύματά σας, δεν με εντυπωσιάζουν. Όλοι οι πονηροί έχουν κάνει θαύματα και όλοι οι ηλίθιοι τα έχουν πιστέψει. Για να πεισθώ για την αλήθεια ενός θαύματος, πρέπει προηγουμένως να πεισθώ ότι το γεγονός που το αποκαλείτε έτσι είναι παντελώς αντίθετο με τους νόμους της Φύσεως, γιατί μόνο ό,τι είναι έξω από αυτήν μπορεί να περάσει για θαύμα. Και ποιος γνωρίζει την Φύση αρκετά καλά, ώστε να τολμήσει να βεβαιώσει σε ποιο ακριβώς σημείο αυτή ξεπερνιέται ή παραβιάζεται ; Για να γίνει συνεπώς πιστευτό ένα θαύμα δεν απαιτούνται παρά δύο μόνον παράγοντες, ένας θαυματοποιός και μία δύο γυναικούλες. Έλα τώρα, μην ψάχνεις άλλα στηρίγματα για την πίστη σου. Όλοι οι ιδρυτές θρησκειών έκαναν αυτά που αποκαλείτε θαύματα και, τι περίεργο, όλοι τους βρήκαν ανόητους να τους πιστέψουν…Αχ φίλε μου, αν ο Θεός σου όντως υπήρχε, θα είχε τόση ανάγκη από θαύματα, μαρτύρια και προφητείες για να στήσει την αυτοκρατορία του;» (Μαρκήσιος ντε Σαντ, «Διάλογος ενός παπά με έναν μελλοθάνατο»)

Όταν στα μέσα του Μαρτίου του 2001 οι φανατικοί μονοθεϊστές Ταλιμπάν κατέστρεψαν στο Αφγανιστάν όλα τα προ-ισλαμικά «είδωλα» υπό τα βοδινά όμματα της χριστιανικής Ευρώπης (και γιατί να μην ήσαν βοδινά άλλωστε, αφού, όπως ωραία το ετόνισε ένας δημοσιογράφος καθημερινής εφημερίδος, τα ίδια και χειρότερα έπραξε στην ήπειρό μας, με εξαιρετική μάλιστα ένταση στην Ελλάδα, και ο Χριστιανισμός) ο ηγέτης τους μουλάς Μοχάμεντ Ομάρ χαιρέτισε τις βροχοπτώσεις των ημερών που ακολούθησαν την καταστροφή ως.. αγαλλίαση του Αλλάχ / Ιαχωβά για την καταστροφή των «βδελυγμάτων της ειδωλολατρίας» (οργάνωσε μάλιστα και θυσία 100 αγελάδων για εξιλέωση επειδή.. καθυστέρησαν οι Ταλιμπάν να καταστρέψουν τα.. “είδωλα”).

Ένα «θαύμα» λοιπόν επεσφράγισε τις πράξεις των Ταλιμπάν. Ένα άλλο «θαύμα», τις ίδιες περίπου ημέρες, συνέβη στην εξίσου πολιτισμικώς εξαθλιωμένη χώρα μας (το γνωστό με το «μάτωμα» της εικόνας της Παναγίας) και τονίζω ιδιαιτέρως αυτό το πολιτισμικώς εξαθλιωμένη, γιατί διαφορετικά δεν μπορεί να δικαιολογηθεί το γεγονός ότι το επίσημο Ελληνικό Κράτος αντί να στείλει εισαγγελέα και να διατάξει την ανάλυση του υποτιθεμένου «αίματος», έστειλε αντιθέτως.. τιμητικό άγημα (!!), αποδεχόμενο έτσι εμμέσως πλην σαφώς ότι τα ξύλα μπορούν να.. ματώνουν όταν είναι «παναγιακή περίοδος» αλλά και γενικώς όταν οι παπάδες επιθυμούν επανασυσπείρωση των προβάτων, ή αύξηση των υπερεσόδων τους για τις χ ή ψ έκτακτες «ανάγκες» της εκκλησίας τους.

Κρατώντας λοιπόν πάντα κατά νού την ρήση ενός πολύ γνωστού διαφωτιστού «όσο υπάρχουν άνθρωποι που θα πιστεύουν σε παραλογισμούς θα διαπράττονται αγριότητες», έρχομαι να ομιλήσω φίλοι Συνέλληνες και εχθροί Ρωμιοί για.. «θαύματα» και συναφή, αφού εκεί μας σπρώχνουν τα πράγματα (και τα θάματα).

Η βάση της θαυματοπληξίας

Η βάση της υστερικής θαυματοπληξίας που χαρακτηρίζει όλες τις εξ αποκαλύψεως (κατασκευασμένες) θρησκείες που διαμορφώνουν το σώμα του λεγομένου «Μονοθεϊσμού», πρέπει να αναζητηθεί στην αντιφυσική κοσμοθέαση που αυτές οι θρησκείες εισάγουν και προπαγανδίζουν.

Αντίθετα από τις φυσιολογικές (φυσικές) θρησκείες, ο Ιουδαϊσμός και οι δύο σχισματικές του αιρέσεις (Χριστιανισμός και Μωαμεθανισμός) αντιλαμβάνονται τον Κόσμο ως υλικό και εκ του μηδενός δημιούργημα ενός άϋλου και εξωκοσμικού δημιουργικού Αιτίου (Ιαχωβάς) που είναι η μόνη αλήθεια και η μόνη αιωνία πραγματικότης (το Α και Ω).

Αποτελεί όντως μία απίθανη εξέλιξη στην Ιστορία των θρησκειών η εφεύρεση από το ιουδαϊκό ιερατείο αυτής της παράλογης κοσμοαντιλήψεως (γύρω στον 5ο με 6ο π.α.χ.χ. αιώνα την τοποθετεί ιστορικώς η αρχαιολογική Επιστήμη μετά τα προ διετίας δημοσιεύματα του ισραηλινού Χέρτζογκ, βλ τεύχος 38 του περιοδικού ΔΙΙΠΕΤΕΣ), αλλά και μία πολύ πιο απίθανη εξέλιξη στην Ιστορία αυτής της ιδίας της ανθρωπότητος η μετέπειτα επικράτησή της, μέσω της τρομακτικής προσηλυτιστικής λαίλαπας των χριστιανών και μωαμεθανών, σε σημείο ώστε σήμερα να αποτελεί το επίσημο περί Κόσμου δόγμα του 60% περίπου του ανθρωπίνου πληθυσμού του πλανήτη μας.

Αντίθετα από την μονοθεϊστική εκτροπή, οι φυσικές Θρησκείες των Εθνών, το επιφανέστερο τμήμα των οποίων υπήρξε η Ελληνική Εθνική εκείνη, αντιλαμβάνονται τον Κόσμο ως την μόνη αληθή και αντικειμενική πραγματικότητα, ως ον αιώνιο και ατελεύτητο το οποίο αναδύει τις περιοδικές του μορφές ΑΦ’ΕΑΥΤΟΥ, ως οργανικό σύνολο άπειρο, διατεταγμένο και κεκοσμημένο (εξού και η ίδια η λέξη «Κόσμος»).

Τίποτε δεν υφίσταται έξω από αυτόν τον αιώνιο, ατελεύτητο, άπειρο και ΥΛΟζωϊκό Κόσμο, ο οποίος εμπεριέχει και αυτά τα ίδια τα δημιουργικά του Αίτια, αλλά και τις δυνάμεις που τον συγκροτούν ως τέτοιον, δηλαδή τις κοσμογονικές δυνάμεις και τους Θεούς.

Γίνεται λοιπόν σαφές νομίζω, ότι για όλους τους μη-μονοθεϊστές ο Κόσμος δεν μπορεί παρά να νοείται ως μία έγκυρη και διαρκής Θεοφάνεια.

Η ίδια η φύση και όψη του αποτελούν το «θαυμαστό» (και παραπέμπουν στην τέχνη του «θαυμάζειν» που, πολύ ορθώς, κατά τον Σωκράτη εγέννησε την Φιλοσοφία) και αποτελεί απολύτως ΛΟΓΙΚΟ γεγονός μία οποιαδήποτε συμπυκνωμένη προβολή στοιχείου ή στοιχείων («επιφάνεια») αυτού ακριβώς του Κόσμου.

Το «θαύμα», όπως αυτό εννοείται από τους μονοθεϊστές, δηλαδή ως εκτροπή των φυσικών νόμων, δεν υφίσταται.

Το «θαύμα» είναι ο ίδιος ο Κόσμος και ό, τι συμβαίνει μέσα σε αυτόν, ακόμη και μία «επιφάνεια» Θεού ή ένας μαντικός χρησμός, παραμένει κατά φύσιν, δηλαδή σύμφωνη με τα ισχύοντα εντός του Κόσμου και, κυρίως (όπως απέδειξαν το «κατά φύσιν» οι Στωϊκοί) πέρα για πέρα ΛΟΓΙΚΗ.

Ο μη-μονοθεϊστής, όπως πολύ σωστά το διετύπωσε ο Μπρούνο Σνελλ στο «Η Ανακάλυψη του Πνεύματος», δεν αναζητεί το «θαύμα» για να πιστοποιήσει την ύπαρξη του Θεού του, αλλά την πιστοποιεί συνειδητοποιώντας απλώς την «θωμαστή» φύση του Κόσμου.

Ως αποτέλεσμα αυτού, δεν αιτάται (αναιδώς) από τους Θεούς «θαύματα», δηλαδή προς το συμφέρον του εκτροπές των φυσικών νόμων ή της Μοίρας, αλλά προσεύχεται για απλή “εύνοια” ή αρωγή (αν αυτό μάλιστα τους επιτρέπεται) σε διαδικασίες στις οποίες ήδη ο ίδιος αγωνίζεται στα θνητά μέτρα (λ.χ. σε μία μάχη, σε μία προσπάθεια ιάσεως, κ.ά.)

Για τους μονοθεϊστές τα πράγματα είναι εντελώς αντίθετα από τα αναφερθέντα.

Ο Κόσμος και οι νόμοι του είναι απλώς οι υλικές δημιουργίες (τα.. «κτίσματα») του εξωκοσμικού Θεού Ιαχωβά και ουσιαστικώς στερούνται του οποιουδήποτε πνευματικού περιεχομένου, ενώ όλη η ανθρώπινη Ιστορία, όπως πολύ ορθώς ετόνισε ο Κώστας Παπαϊωάννου, νοείται ως μία αποτρόπαια θεοφάνεια αυτού του υποτιθεμένου εξωκοσμικού Θεού, μέσα στα περιανθρώπινα μόνον (άλλη διαστροφή και ετούτη !!) τμήματα του κτίσματός του: ο Ιαχωβάς ανοίγει στα δύο τις θάλασσες για να διέλθουν οι πιστοί του και μετά τις ξανακλείνει πνίγοντας τους εχθρούς τους (..).

Μέσα σε αυτή την άρρωστη αντίληψη είναι που προκύπτει ο σημερινός ορισμός του «θαύματος» ΩΣ ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΦΥΣΙΚΟΥ ΝΟΜΟΥ με την θέληση του Θεού Ιαχωβά, κατ’ευθείαν από τον ίδιο ή μέσω εξουσιοδοτημένων από αυτόν προσώπων (Τζεσουά, Μαρία, «άγιοι», ακόμη και παπάδες όλων των βαθμίδων της ιεραρχίας) ή «εξουσιοδοτημένων» αντικειμένων (προ ετών ο κος Χατζηφώτης μας είχε ενημερώσει ότι η «θεία χάρις» μπορεί να κατοικήσει σε αντικείμενο, επί του προκειμένου στην «αγία ζώνη», και να μεταβιβάζεται στους πιστούς δια της.. επαφής !!).

Με δεδομένα όλα αυτά, είμαστε μάλλον πολύ τυχεροί όλοι εμείς των κατεκτημένων Εθνών που νηπιοβαπτιζόμαστε άθελά μας από τους εν αγνοία γονείς μας, για το ότι ΕΤΥΧΕ το «θαύμα» ενός χριστιανού εξορκιστού (του «Αγίου» Συλβέστρου) στην Αυλή του «Αγίου» Κωνσταντίνου να κριθεί από την γνωστή και μη εξαιρετέα Ελένη πιό.. εντυπωσιακό από το αντίστοιχο ενός Ιουδαίου ραββίνου στον διαγωνισμό που έγινε για να αποφασίσει ο προαναφερθείς αυτοκράτωρ ποιά εν τέλει «σχολή» του Μονοθεϊσμού θα υιοθετούσε ως επίσημη θρησκεία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Είμαστε αλήθεια πολύ τυχεροί γιατί, τουλάχιστον οι άρρενες, γλυτώσαμε τον ακρωτηριασμό μας που κατ’ευφημισμόν λέγεται «περιτομή».

Ένα απέραντο τρελοκομείο 25 αιώνων.

Γίνεται φανερό νομίζω στον κάθε λογικό άνθρωπο ότι εδώ και 25 αιώνες (δεχόμενοι πάντοτε την χρονολόγηση του Χέρτζογκ για την πραγματική αφετηρία του λεγόμενου «Μονοθεϊσμού») έχει ανοίξει το πρώτο παράθυρο του τρελλοκομείου για να πλημμυρίσει η ανθρωπότητα από παραλογισμό, ασυναρτησία, μυστικισμό και θεοφοβία (η τελευταία ως συνέπεια της αντιμετωπίσεως ενός ακατάληπτου «επέκεινα» Θεού).

Και εδώ και 20 αιώνες άνοιξε επίσης και η πόρτα διάπλατα, και στρατιές οι παλαβοί κατακυρίευσαν τον πλανήτη, σφάζοντας, βασανίζοντας, καίγοντας και καταστρέφοντας όλα και όλους που απειλούσαν την απολύτη επικράτησή τους.

Και βρισκόμαστε σήμερα εμείς, οι τεχνοάνθρωποι του 21ου αιώνος να παριστάνουμε μπροστά από οθόνες Η/Υ ή πίσω από το τιμόνι αεροδυναμικών αυτοκινήτων τους «λογικούς», όταν το 60% από εμάς σε παγκόσμιο επίπεδο, αποδέχεται, όπως αναφέραμε και πιο πάνω, τις τρέλλες των μονοθεϊστικών θρησκειών ως έγκυρες και συμβατές με την στοιχειώδη λογική ή επιστημονικότητα: φυσικοί «επιστήμονες» δέχονται αδιαμαρτύρητα, λόγω της θρησκείας που προσκυνάνε, ως λογική την πιθανότητα δημιουργίας ύλης εκ του.. μηδενός, ενώ ιατροί «επιστήμονες» δέχονται ότι μπορεί να αναστηθεί ακόμη και μετά από 2-3 ημέρες νεκρό σώμα!

Για τέτοια παραφροσύνη πρόκειται. Μέσα σε αυτό το τρελλοκομείο της «Παγκοσμίου Ιερουσαλήμ» όλα συνεπώς «παίζουν» και όλα μπορεί να συμβούν.

Ακόμη και το ότι πρέπει να εξοντώνονται άνθρωποι επειδή έτσι διέταξε ο.. Θεός. Αποτελεί απλώς ζήτημα ευκαιριών το αν θα σκοτώνουμε τους ανθρώπους που δεν υποτάσσονται στις ορέξεις μας (δηλ. να βαπτισθούν) και να το αποδίδουμε μετά σε.. «θαύμα του σταυρού» (λ.χ. «Άγιος» Επιφάνειος Κύπρου) ή αν θα στέλνουμε ως οργανωμένο και ευρωπαϊκό Κράτος του 21ου αιώνος τιμητικά στρατιωτικά αγήματα (!!) να συνοδεύουν την περιφορά της κάθε αγυρτείας.

(Με αφορμή πάντως την τόσο ανερυθρίαστη παραδοχή από την επίσημη Ελληνική Πολιτεία των μεσαιωνικών «θαυμάτων» που πωλεί λιανικώς και χονδρικώς η κρατούσα Θρησκεία, και αυτό ακριβώς σηματοδοτεί η αποστολή αγημάτων ή η υποδοχή του γνωστού και μη εξαιρετέου «φωτός της Ιερουσαλήμ» με.. τιμές αρχηγού Κράτους, θα ήταν καλό, υποθέτω, να στείλουμε εις ένδειξη διαμαρτυρίας για την λογική μας που τόσο βαναύσως προσβάλλεται, εξωδίκους προς το Ελληνικό Κράτος με το οποίο να το καλούμε να παραιτηθεί της εισπράξεως φόρων από εμάς γιατί έτσι μας είπε στον ύπνο μας η.. Παναγία. Αν θέλει να είναι θαυματολατρικό αυτό το Κράτος που υποτίθεται ότι ζει στον 21ο αιώνα και όχι στον 6ο του θεομανούς ανθέλληνος Ιουστινιανού, οφείλει να σεβαστεί ΚΑΙ αυτό το φοροαμυντικό μας «θαύμα»).

Από το «ευχαριστήριον» στο «τάμμα».

Πρέπει κάπου εδώ να ανοίξουμε μία παρένθεση για να ξεκαθαρίσουμε κάτι το πολύ βασικό, την διαφορά δηλαδή ανάμεσα στο «ευχαριστήριον» που κατέθεταν οι Εθνικοί στα Ιερά τους για να ευχαριστήσουν τους Θεούς που τους είχαν σταθεί «ευμενείς» ή «αρωγοί» (όπως προαναφέραμε) και στα γνωστά σε όλους μας «τάμματα» με τα οποία οι θαυματομανείς μονοθεϊστές προσπαθούν να ΕΞΑΓΟΡΑΣΟΥΝ την προσοχή του υποτιθεμένου Θεού τους στα στενά προσωπικά τους ζητήματα και να τον παρακινήσουν σε τέλεση «θαύματος» προς επίλυσή τους.

Ό, τι το πιο χυδαίο και βέβηλο μπορεί να πράξει δηλαδή ένας θρησκευτής θνητός απέναντι στην τάξη των Θεών.

Ενώ οι μη-μονοθεϊστές ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΝ την θεότητα ΜΕΤΑ από μία ευνοϊκή για αυτούς έκβαση (πρακτική εμφανέστατη από το πλήθος των διασωθέντων «ευχαριστηρίων» αναθημάτων στα Εθνικά Ιερά), οι μονοθεϊστές ΤΑΖΟΥΝ υλικά πλούτη ή προσωπικό αυτοεξευτελισμό στην δική τους «επέκεινα» θεότητα, όχι για απλή εύνοια αλλά για να τους κάνει το α ή β ρουσφέτι.

Διαφορά κοσμοθεάσεων με άβυσσο να χωρίζει τις εκατέροθεν αντιλήψεις. Από τη μία πλευρά στέκει ο Εθνικός, ο οποίος ζητάει από τους Θεούς του όχι να δρούν αλλά απλώς να εξακολουθούν να ΕΙΝΑΙ και από την άλλη ο Μονοθεϊστής που απαξιώνει το πραγματικό ΕΙΝΑΙ και ζητάει από τον εξωκοσμικό του Θεό να επεμβαίνει σύμφωνα με την υποκειμενική και μυωπική θέληση τού κάθε θρησκευτού, για να εκτρέπει τα φυσικά πράγματα κατά τα αιτούμενα και πάντοτε με προπληρωμή.

Το πιό τραγικό μάλιστα είναι ότι αν γίνει ένα ψυχογράφημα στους χριστιανούς κυρίως (γιατί αυτοί μας αφορούν περισσότερο ως ασφυκτικώς περιβάλλοντές μας) «τάζοντες», θα εξαχθούν πολύ χρήσιμα συμπεράσματα για το πόσο μεγάλη καταστροφή μπορεί να κάνει η άρρωστη κοσμοθέαση σε ένα ανθρώπινο μυαλό: κανένας ποτέ δεν έταξε μία εκτεταμμένη δενδροφύτευση, αλλά τα «τάμματα», αν δεν περιορίζονται σε υλική κατάθεση στους ήδη χρυσοφόρους ναούς ή σε ανέγερση νέων εκκλησιών σε ήδη υπερκορεσμένα από τέτοια οικήματα χωριά, στρέφονται σε καθαρά αρνησίζωες και αυτοτιμωρητικές πρακτικές όπως νηστεία, αυτοεξευτελισμοί και έτερα σχετικά.

Η υστερική αναζήτηση του εξωπραγματικού και του υπερφυσικού.

Η διαστροφή της μανιώδους αναζητήσεως του εξωπραγματικού, του απίθανου και του υπερφυσικού δεν περιορίζεται ωστόσο σε αποκλειστικώς θρησκευτικά πλαίσια, αν και υπό μία διαφορετική γωνία οράσεως ΟΛΑ σχετίζονται με το τι έχει κάποιος μέσα στο μυαλό του, άρα η θρησκευτική αντίληψη παίζει ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο σε όλα αυτά.

Αν ΟΛΑ όσα ανθρώπινα δημιουργήματα βλέπουμε γύρω μας είναι ΝΟΥΣ, τότε είναι συγχρόνως και θρησκευτική αντίληψη και για αυτόν ακριβώς τον λόγο είναι που η θρησκεία καθορίζει πολύ περισσότερα πράγματα σε μία κοινωνία από όσα εκ πρώτης όψεως αντιλαμβάνεται κάποιος ανυποψίαστος.

Η οργανωμένη ανοργανωσιά που εξουσιάζει αυτόν τον τόπο λ.χ. δεν είναι άσχετη από την θρησκεία που επίσης τον εξουσιάζει, η οποία παραπέμπει σε παραίτηση από κάθε ανθρώπινη πρόνοια μπροστά στην υποτιθέμενη του Ιαχωβά και της «οικογενείας» του: σε καμμία ευρωπαϊκή χώρα λ.χ. δεν θα τολμούσε να πεί στις αρχές της θερινής περιόδου ο Υπουργός Γεωργίας ότι «δεν έχουμε λάβει τα πρέποντα αντιπυρικά μέτρα αλλά θα βοηθήσει η Παναγία να μην έχουμε πολλές φωτιές εφέτος», όπως τα ταλαίπωρα αυτιά μας άκουσαν προ ολίγων ετών, ούτε και κανείς θα τολμούσε δίχως να γίνει περίγελως να γράψει και κυκλοφορήσει βιβλία που να προτρέπουν σε παραίτηση από κάθε κοινωνική η εθνική αντίσταση επειδή τάχα υπάρχει μία μεσσιανική ομάδα που θα μας σώσει πολύ σύντομα, ως έθνος αλλά και ως ανθρωπότητα.

Η διαστροφή της μανιώδους αναζητήσεως του εξωπραγματικού, του απίθανου και του υπερφυσικού, δεν περιορίζεται ούτε και σε αποκλειστικώς εθνικά πλαίσια, αφού οι εθνικές διαφορετικότητες έχουν στην συντριπτική τους πλειοψηφία καταστραφεί δια του χριστιανισμού και του μωαμεθανισμού και η πλειονότης των ανθρώπων αποτελούν ευπειθείς υπηκόους της Παγκοσμίου Ιερουσαλήμ: σκέπτονται ιουδαϊκά, συμπεριφέρονται ιουδαϊκά, ονειρεύονται ιουδαϊκά.

Το να κυλάει κανείς προς τα κάτω είναι πολύ εύκολη διαδικασία και γίνεται αυτομάτως και δίχως πολλά ξοδέματα ενεργείας.

Ακόμη και στις ζοφερές εκείνες εποχές της πρώτης προελάσεως της μονοθεϊστικής παραφροσύνης, πολύ δύσκολα ο κόσμος της λογικής συγκροτήσεως και της πνευματικής διαυγείας κατόρθωσε να σχηματίζει την ελάχιστη απαιτούμενη αντίσταση.

Για να αντιμετωπισθεί η λαίλαπα του παραλογισμού της Ανατολής, οι νεοπλατωνικοί χώνονταν στον βάλτο του μυστικισμού και της δαιμονολογίας, οι δε επίσημες αρχές προσπαθούσαν απελπισμένα να αντιτάξουν «εθνικούς» θαυματοποιούς στον ναζαρηνό θαυματοποιό ραββίνο που διαφήμιζαν οι οπαδοί του Σαούλ-Σαύλου (ο “Βίος Απολλωνίου Τυανέως” του Φιλοστράτου είναι ένα ενδεικτικό παράδειγμα αυτής της απελπισμένης πρακτικής).

Η τρέλλα όμως δεν καταπολεμάται με τρέλλα για τον ίδιο λόγο που η αθλιότητα δεν καταπολεμάται με αθλιότητα.

Τα απομεινάρια του πραγματικού ανθρωπίνου είδους, των όντων δηλαδή που τιμούμε και υπερασπιζόμαστε την ΛΟΓΙΚΗ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ, οφείλουμε να δώσουμε μέχρι το τέλος την μάχη της υπερασπίσεως του είδους μας και καλύτερα να χαθούμε μαχόμενοι μαζί με τα χαρακτηριστικά μας που μας ξεχωρίζουν από τα ζώα, παρά να «νικήσουμε» εξομοιούμενοι με το απέναντί μας τέρας.

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΘΑΥΜΑΤΑ. Το μόνο πραγματικό θαύμα είναι η υπέροχη και έλλογη διάταξη και συγκρότηση του Κόσμου και, προβαλλόμενη προς τα κάτω, η υπέροχη και έλλογη φύση του Ανθρώπου.

Αυτό το θαύμα τιμούμε και μόνο σε αυτό παρουσιάζουν όπλα τα δικά μας «τιμητικά αγήματα». Οι άλλοι ας συνεχίσουν να ζουν όπως ζουν και τώρα και όπως έζησαν εδώ και αιώνες εκατομμύρια ομοίων τους: «στου λαβυρίνθου τον εφιάλτη οδηγημένοι, αιώνια δίχως σωτηρία». Για να αλλάξουν φύση, αντίληψη, πεποιθήσεις και συμπεριφορά αυτοί θα χρειασθούν ένα «θαύμα» όπως η βλακεία τους το εννοεί, μόνο που πρέπει να είναι πολύ μεγάλο αυτό το θαύμα. Αντί για ένα αγιογραφημένο ξύλο θα πρέπει να ματώσει ολάκερος ο Γαλαξίας…

Βλάσσης Ρασιάς

Σάββατο, 20 Μαΐου 2017

"Μέγας" Κωνσταντίνος. Ο "άγιος δολοφόνος".


 Ο Φλάβιος Βαλέριος Κωνσταντίνος, ο Ιλλυριός είναι ο κτίστης της Κωνσταντινούπολης - Νέας Ρώμης. Ο πεθερός του Μαξιμιανός, που προσπάθησε να δολοφονήσει τον Κωνσταντίνο ενώ εκείνος κοιμόταν, συνελήφθη και λίγο καιρό αργότερα βρέθηκε απαγχονισμένος στο δωμάτιό του.

Ο Κωνσταντίνος υποστήριζε σταθερά ότι ο πεθερός του αυτοκτόνησε, ενώ ο Μαξέντιος, ο γιος του Μαξιμιανού, κατηγορούσε τον Κωνσταντίνο για το θάνατο του πατέρα του.

 Το γιο του τον σκότωσε επειδή πίστευε ότι έχει σχέση με τη μητριά του Φαύστα την οποία με συμβουλή της επίσης Αγίας Ελένης -μητέρας του- δολοφόνησε πετώντας την σε καυτό νερό στα λουτρά.

Ύστερα σκότωσε το γαμπρό του Μαξιμίνο και τον αντίπαλό του Λικίνιο που είχε καταφύγει ικέτης στη Θεσσαλονίκη. Όταν ανέσυρε το πτώμα του Μαξέντιου από τον Τίβερη, το αποκεφάλισε και το κάρφωσε σε ένα παλούκι για να το περιφέρει στους δρόμους της Ρώμης. Ο Μαξέντιος ήταν ο αδελφός της γυναίκας του Φαύστας.

Ο Λικίνιος -που ήταν γαμπρός του- νικήθηκε το 325 μ.Χ. από τον Κωνσταντίνο και το γιο του Κρίσπο. Χάρη στην κόρη του Κωνσταντία, την οποία είχε παντρέψει δεκαοκτάχρονη ακόμη με τον 45άχρονο αντίπαλό του, αρχικά χάρισε στον Λικίνιο τη ζωή του. Στη συνέχεια διέταξε την εκτέλεσή του. Μαζί με το γαμπρό του εκτέλεσε και τον εντεκάχρονο γιο του Λικινιανό.

Πέθανε το 337 και η Ρωμαϊκή Σύγκλητος τον θεοποίησε, ενώ η Εκκλησία τον ονόμασε άγιο, μέγα και ισαπόστολο. Είχε διώξει χριστιανούς -«αρειανούς»- και είχε συλήσει αρχαίους ναούς κι αγάλματα αφαιρώντας το χρυσάφι και
το ασήμι.

Η μητέρα του Κωνσταντίνου Ελένη ήταν κόρη ξενοδόχου από το Δράπανο Βιθυνίας. Παντρεύτηκε τον ερωτευμένο μαζί της Ιλλυριό αξιωματικό Κωνστάντιο Χλωρό. Μερικές πηγές την αναφέρουν ως «κοινή γυναίκα» που εργαζόταν σε πανδοχείο.

Οι αλλεπάλληλοι φόνοι -γιου, εγγονού, γαμπρού, νύφης- έγιναν με τη συμμετοχή της, αλλά εκείνη έγινε χριστιανή μετά τα εξήντα κι ασχολήθηκε με τη φιλανθρωπία χτίζοντας πτωχοκομεία, νοσοκομεία, ορφανοτροφεία. Το ταξίδι της στην Παλαιστίνη, οι ανασκαφές εκεί και οι πολλές εκκλησίες που έχει χτίσει στην Κύπρο, την Πάρο και τα Ιεροσόλυμα μαζί με την ανεύρεση του Τίμιου Ξύλου την έχουν μυθοποιήσει ως ισαπόστολο και αγία.

Οι ιστορικοί διατηρούν επιφυλάξεις για την ανεύρεση του Τίμιου Σταυρού. Ο Ευσέβιος δεν αναφέρει την ανακάλυψη και ο άγιος Κύριλλος, πατριάρχης Ιεροσολύμων, περιγράφει ότι ο Τίμιος Σταυρός βρίσκεται στα Ιεροσόλυμα το 351 μ.Χ., ενώ η Αγία Ελένη πέθανε το 331 μ.Χ. και δεν αναφέρει ποιος τον βρήκε.

Οι δολοφονίες του εγγονού της του Κρίσπου, της νύφης της Φαύστας ξεχάστηκαν. Μερικοί λένε πως η μία από αυτές, της Φαύστας, έγινε κατ' εντολήν της ενώ άλλοι εξετάζουν αν ήταν τότε στη Ρώμη ή όχι. Τα κίνητρά της και η προσχώρηση του γιου της στο χριστιανισμό δεν θεωρούνται από όλους ευγενή και αθώα. Η νέα θρησκεία εξελίσσεται σε μια θρησκευτική βιομηχανία, στην οποία η Αγία Ελένη διαπρέπει ως χορηγός και όχι για την αρετή της.

Η Καθολική Εκκλησία δεν δέχεται τον δολοφόνο αυτοκράτορα ως άγιο, αλλά η Ελένη γιορτάζεται ως αγία στις 18 Αυγούστου. Η Ορθόδοξη Εκκλησία την τιμά μαζί με το γιο της στις 21 Μαΐου.

Χριστιανική Τζιχάντ

Οι «άγιοι-δολοφόνοι» είναι συνήθως αυτοκράτορες, επίσκοποι ή πατριάρχες και γυναίκες σύζυγοι ή μητέρες αυτοκρατόρων που εξαγόρασαν την αγιοποίησή τους με «υπηρεσίες» όπως δωρεές, ανέγερση εκκλησιών, ευνοϊκούς νόμους. Ο Μέγας Κωνσταντίνος είναι ένας κατά συρροήν δολοφόνος αφού σκότωσε γαμπρό, γιο, εγγονό και τη σύζυγό του μαζί με χιλιάδες θύματα στους πολέμους του. Ο Μέγας Θεοδόσιος βαρύνεται ανάμεσα σε άλλα και με τη Σφαγή του Ιππόδρομου στη Θεσσαλονίκη το 590 μ.Χ. με επτά έως δεκαπέντε χιλιάδες θύματα, όταν μεταξύ των άλλων απαγόρευσε την ομοφυλοφιλία.

Πολλές αγίες, όπως η Ειρήνη η Αθηναία, έχουν σκοτώσει ακόμα και τα παιδιά τους, αλλά έγιναν εικονίσματα. Ο Ιουστινιανός και η Θεοδώρα με μια άλλη σφαγή τριάντα πέντε χιλιάδων στη Στάση του Νίκα είναι επίσης άγιοι. Ακόμα και ο Κύριλλος, ο ηθικός αυτουργός της δολοφονίας της Υπατίας που κομμάτιασαν και έκαψαν «χριστιανοί παρακρατικοί» στην Αλεξάνδρεια.

Αλλοι είναι άγιοι με το σπαθί τους, όπως ο Νικηφόρος Φωκάς που έσφαζε αλλά στο όνομα του Κυρίου. Η αγιοποίηση εγκληματιών πολέμου και «βασανιστών» την εποχή του χριστιανικού «Ιερού Πολέμου» δεν γίνεται δεκτή πάντα από το πλήθος που ξεχωρίζει τους καλούς και τους... κακούς αγίους. Μάλλον κανένας δεν ασχολείται με τον Αγιο Πορφύριο ή τον Αγιο Μεθόδιο και δεκάδες άλλους αγίους της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας που δεν θα διστάσουν πολλές φορές να ξεθάψουν τα κόκαλα των αντιπάλων τους για να τα αναθεματίσουν, να τα μαστιγώσουν και να τα κάψουν.

Πηγή: ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ